Tagarchief: Wrakduiken

Reisoverzicht Palawan – Filipijnen in november 2017

In november 2017 staat een reis naar Palawan in de Filipijnen op het programma. Dit wordt de vierde keer dat we dit land bezoeken.

We vliegen met KLM naar Manilla waar we één nacht verblijven in het Remington hotel vlakbij de Luchthaven. De volgende dag vliegen we door naar Coron met Cebu Pacific Air.

Cashew Grove PalawanWe gaan eerst naar het noorden van het eiland Busuanga dat onderdeel uitmaakt van het langgerekte Palawan. We verblijven als eerste in het Cashew Grove Beach Resort. Hier gaan we ook duiken met het Dugong Diving Center en hopen we ook zeekoeien te mogen ontmoeten onderwater. Uiteraard gaan we naast het duiken nog wat excursies doen.

Jacques Cousteau noemde deze plek ooit “the last frontier for diving and natural beauty”

Al Faro PalawanHierna gaan we naar zuid-westen van Busuanga om enkele gezonken Japanse  2e Wereldoorlog wrakken te bezoeken. Een spannende duikervaring. We verblijven hier in het Al Faro Palawan hotel dat schitterend gelegen is met een fantastisch uitzicht op de Zuid Chinese Zee. Hier gaan we duiken met D’Divers.

Dan maken we ons op voor een avontuur, een vijfdaagse bootexpeditie naar El Nido. Hier zullen we onderweg diverse Expeditie Robinson-achtige eilandjes gaan bezoeken waarbij we op het strand gaan slapen in een tent.

Na dit avontuur verblijven we in El Nido in het El Nido Beach Resort. Ook hier gaan we duiken maar ook wat excursie doen. De laatste plaats die we aandoen op Palawan is Puerta Princessa. Hier hebben we een bijzonder Airbnb accommodatie geboekt. Wat denken jullie van slapen in een boomhut in het Chilling Bamboo Tree House.

[nwm_map id=”2″]

Meer informatie over Palawan

Fantastisch duiken op Bonaire

Duiken bij BonaireWe hebben de afgelopen dagen ontzettend mooi gedoken op Bonaire. We hebben diverse malen gedoken bij Klein Bonaire en dit zijn pareltjes van duikplekken. Prachtig, gezond koraal met veel leven. Het zijn allemaal rustige duiken die rond 60 minuten duren. Op dinsdag hadden we een ontmoeting met een Eagle Ray.

Ook hebben we met de boot een nachtduik gemaakt bij Klein Bonaire en dit was werkelijk fantastisch. Hoogtepunt bij deze duik was de ontmoeting met een sepia. Deze was zo dichtbij dat we, met behulp van de lamp, dit dier goed konden bekijken. Het is wel bijzonder dat je hier duiklampen huurt zonder batterijen, deze moet je zelf kopen maar kunnen wel drie nachtduiken meegaan.

Hilma HookerVandaag hebben we ook gedoken op een wrak. Dit was een diepe duik want het scheepswrak van Hilma Hooker ligt 30 meter diep.

In de zomer van 1984 kreeg de Hilma Hooker motorproblemen op zee en werd gesleept naar de haven van Kralendijk, Bonaire gesleept. Aangemeerd aan de Town Pier kwamen de lokale autoriteiten aan boord van het schip voor een inspectie waarbij de kapitein niet in staat was om de juiste papieren te tonen. Bij nadere inspectie werd 11.000 kg marihuana aan boord gevonden.

Omdat het onderzoek maanden duurde werd het schip verwaarloosd en begon ze water te maken. Gevreesd werd dat ze zou zinken bij de belangrijkste haven van het eiland waardoor het zeeverkeer verstoord zou raken. Op 7 september 1984 werd de Hooker versleept naar een ankerplaats. De Hilma Hooker begon echter langzaam vol te lopen met water en om acht over negen rolde ze op haar stuurboord en verdween in twee minuten onder water.

Fluorescerende nachtduikDinsdagavond hebben we een bijzonder nachtduik gemaakt op het huisrif van het Buddy Dive Resort.  We hebben de duik gemaakt met fluorescerende lampen en een een voorzetbril voor de duikmasker. Het koraal ziet hiermee er prachtig uit en lijkt op juwelen. Ook zie je diverse anemonen in een ander licht. Dieren als gloeiwormen worden zichtbaar en dieren als murene krijgen een heel andere kleur. Aan het eind van deze duik zagen we nog een zeeslang die geel oplichtte in het fluorescerende licht.

Nachtduiken op het huisrif  is hier heel populair en het is verbazingwekkend om te zien hoe druk het dan is in het water. Na het duiken gaan we lekker wat eten. Heel fijn is de kan met ijskoud water die bij elke maaltijd op tafel wordt gezet. Dinsdagavond weer barracuda gegeten deze keer als gratin.

Rond Sint Willibrordus op Curaçao en een duik bij de Caracasbaai

Zoutpannen bij St. WillibrordusZaterdag zijn Elza, ik en Tamara naar de Noordpunt van Curaçao gereden. Onderweg hebben we eerst de afslag genomen naar St. Willibrordus voor een bezoek aan de zoutpannen en de mooie kerk.

Het dorp St. Willibrordus telt weinig huizen, maar is vooral bekend vanwege Landhuis Jan Kok, de zoutpannen en de nabijgelegen stranden. Uit de zoutpannen werd vroeger zout gewonnen, vooral voor de export naar Nederland. Landhuizen Jan Kok en Rif Marie zijn gebouwd met de winst uit de zoutpannen. Het werk werd voornamelijk verricht door slaven. In deze zoutplannen leven nu nog vele flamingo’s.

St. Willibrordus

Hierna reden we door naar St. Willibrordus voor een bezoek aan de prachtige kerk. De kerk is ingewijd in 1888, waarna het dorp dat vroeger Buitenbosch heette vernoemd werd naar de in neogotische stijl gebouwde kerk. Dankzij de inspanningen van de stichting Vrienden van Willibrordus is de kerk, die flink in verval was geraakt, helemaal opgeknapt.

Het landhuis Jan Kok is tegenwoordig het artistieke optrekje van kunstenares Nena Sanchez. Een bezoek aan het atelier van één van de bekendste kunstenares van het eiland is zeer de moeite waard. Hierover ga ik nog een apart artikel schrijven.

We gingen verder naar het noorden richting Noordpunt toen we plotseling werden geconfronteerd met een lekke band door een gat in de weg. De binnenwegen zijn hier namelijk van slechte kwaliteit. Niet mopperen, band verwisselen en weer verder naar het Noordpunt.

Het laatste gedeelte van de weg om daar te komen bestaan uit zand en nog wat modderpoelen van een regenbui. Eenmaal aangekomen vindt je een prachtig ruig, vulkanisch landschap waar de prachtige blauwe tegen de hoge kliffen beukt.

Noordpunt Curacao

‘s Middags zijn we gaan duiken bij de Caracasbaai op een plek waar een tuk boot is gezonken. Dit is een heel eenvoudige duik om te beginnen maar wel een bijzondere. Het is een vrij ondiepe duik tot slechts zes meter, maar er is veel te zien en te ontdekken. Rond het bootje zit veel vis maar in de omgeving vonden we een zeeslang, scorpioenvissen, trompetvissen, kreeftjes, garnaaltjes en nog veel meer. Deze duik vonden wij een echte muck dive.

Een duikverslag en een rustdag op Tala Bay in Aqaba

Cedar Pride Aqaba Gisteren hebben we opnieuw gedoken op het scheepswrak van de Cedar Pride. Aangezien onze divemaster Hamza het te druk had met allerlei beginnelingen vroeg hij ons of we zelf het schip wilde verkennen. Dit was natuurlijk geen probleem.

Elza en ik zijn na wat speurwerk in het eerste gedeelte van het wrak onder het schip door gedoken naar de andere kant. Aangezien het schip op zijn kant ligt was hier een enorme scheepswand te bewonderen. We hebben dit tot aan de achterzijde bekeken en zijn toen via de dekkant weer teruggegaan.

Tank Aqaba De tweede duik ben ik niet meegegaan vanwege een licht zeurderige hoofdpijn. Elza is wel meegegaan maar vond deze duik niet echt indrukwekkend. Het enige wat wel leuk is de bezichtiging van een militaire tank die op de bodem is geplaatst. Omdat dit stuk oorlogsijzer niet zo diep ligt is dit ook een gewilde plek voor de glasbodemboten.

De derde duik zijn we weer met z’n tweeën gegaan en hebben we gedoken op Rainbow Reef. Ook weer een mooie duik met aan het einde een indrukwekkend uitzicht op een aantal “powerlines” die naar Egypte gaan. De groene schorpioen vis was een bijzonder vondst.

Elza is hier, samen met Hamza voor de derde keer deze dag, naar 25 meter gegaan. Ik bleef, om lucht te sparen, op 10 meter bungelen. Beneden vond ze nog prachtige rood koraal en een mooie flatworm. De foto’s  zijn te zien op haar website . Hieronder nog een kort filmpje van een mooi schildpad die we tegenkwamen.

Vanwege het grote aantal diepe duiken van Elza en het niet doorgaan van de duik bij de Saoedische grens vanwege militaire oefeningen, hebben we vandaag maar een rustdag ingelast. Wij zijn even op en neer geweest naar Aqaba met de shuttlebus van het Radisson Hotel om geld uit de muur te halen.

Vele ATM’s accepteren onze bankpassen niet maar vlak bij de halte van de shuttlebus zit een bank die dat wel doet. Dit is de Jordan Ahli Bank aan de Hammamat Street. We zijn gelijk teruggegaan want Aqaba is nou niet bepaald een sprookje uit duizend en één nacht.

Het is hier momenteel weer erg warm in Tala bay en de warme wind brengt ook geen verkoeling, dus morgen maar weer het water in. Vrijdag was het hier druk met mensen want voor Moslims is vrijdag de Heilige dag en zijn ze allemaal vrij en komen ze met z’n allen naar het strand.

Onze eerste onderwater ervaringen in Aqaba

Extra Divers AqabaOnze eerste duikdagen bij Aqaba in Jordanië waren geweldig. Je kunt van de kant duiken op het mooie huisrif vol met hard koraal en veel leven. Elza heeft hier een zwart zeepaardje gevonden.

Alle andere duiken gaan met de boot maar het is nooit ver varen. We duiken hier bij Extra Divers Aqaba , een goede duikschool gelegen vlakbij ons hotel, het Radisson Blu Tala Bay Resort. De duiken zijn zeer relaxed en makkelijk.

Manta Ray Hoogtepunten tot nu toe zijn natuurlijk de vondst van het zeepaardje, een prachtige schildpad en niet te vergeten de Manta Ray  bij de duikplek die Aquarium wordt genoemd. Het zien van een Manta in de Rode Zee is uiterst zeldzaam. Onze divemaster had deze vier jaar gelden voor het laatst gezien.

Een indrukwekkende duik is het bezoek aan het wrak van de Cedar Pride waarbij Elza weer eens het geluk had om aan het einde van de duik een walvishaai te zien.

De Cedar Pride

Cedar Pride Aqaba Dit Libanees geregistreerde vrachtschip werd gebouwd door S. A Juliana Construcciones Gijonesa van Gijon en in 1964 gedoopt als de San Bruno. Haar afmetingen waren 75.5 meter lang en 10.75 meter breed met een diepgang van 5,8 meter.Het schip werd in 1982 omgedoopt tot de Cedar Pride, toen ze werd gekocht door de Cedar Pride Shipping Co Ltd.

De Cedar Pride werd op 2 augustus 1982, in de haven van Aqaba, verwoest door een brand waarbij twee bemanningsleden zijn omgekomen. Het schip werd als verloren beschouwd maar bleef meer dan drie jaar in de haven van Aqaba vóór haar uiteindelijke lot werd beslist.

Op 25 november 1985 werd de Cedar Pride naar een plek gesleept vlak bij Aqaba Beach en opzettelijk tot zinken gebracht als een Scuba Diving attractie en Artificial Reef. De koning van Jordanie, zelf een fervent duiker, had dit opgedragen.

De Cedar Pride kwam bijna perfect te rusten op haar stuurboordzijde op een diepte van 28 meter en is de loop van de jaren uitgegroeid tot een kunstmatig rif met uitzonderlijk mooie zachte koralen.

Met de bovenste stuurboord op slechts 10 meter diep, is een duik hier voor iedere duiker toegankelijk. In het algemeen is de de Cedar Pride nog grotendeels intact. De grote laadruimtes zijn open en makkelijk te verkennen. In één van de laadruimte is zelfs een luchtbel aanwezig die je een aparte duikervaring geeft.

De Bows zijn compleet met dubbele ankerlier en volledig ingetrokken ankers. Er zijn ladders op zowel de bakboord en stuurboord zijde naar beneden naar het hoofddek. De lieren en masten trotseren nog steeds de zwaartekracht. Ook de schroef en het roer zijn makkelijk te ontdekken.

Een prachtige duik die je zeker niet mag missen als je in Aqaba, Jordanie bent. Vandaag hebben we ook nog gedoken in The Japanese Garden. Bijzonder hier is een prachtige koraaltuin dat verhuist is vanuit Saoedi-Arabië  naar deze plaats omdat de oorspronkelijke plek werd omgebouwd tot haven.