Tagarchief: Duikvakantie

Reisoverzicht Palawan – Filipijnen in november 2017

In november 2017 staat een reis naar Palawan in de Filipijnen op het programma. Dit wordt de vierde keer dat we dit land bezoeken.

We vliegen met KLM naar Manilla waar we één nacht verblijven in het Remington hotel vlakbij de Luchthaven. De volgende dag vliegen we door naar Coron met Cebu Pacific Air.

Cashew Grove PalawanWe gaan eerst naar het noorden van het eiland Busuanga dat onderdeel uitmaakt van het langgerekte Palawan. We verblijven als eerste in het Cashew Grove Beach Resort. Hier gaan we ook duiken met het Dugong Diving Center en hopen we ook zeekoeien te mogen ontmoeten onderwater. Uiteraard gaan we naast het duiken nog wat excursies doen.

Jacques Cousteau noemde deze plek ooit “the last frontier for diving and natural beauty”

Al Faro PalawanHierna gaan we naar zuid-westen van Busuanga om enkele gezonken Japanse  2e Wereldoorlog wrakken te bezoeken. Een spannende duikervaring. We verblijven hier in het Al Faro Palawan hotel dat schitterend gelegen is met een fantastisch uitzicht op de Zuid Chinese Zee. Hier gaan we duiken met D’Divers.

Dan maken we ons op voor een avontuur, een vijfdaagse bootexpeditie naar El Nido. Hier zullen we onderweg diverse Expeditie Robinson-achtige eilandjes gaan bezoeken waarbij we op het strand gaan slapen in een tent.

Na dit avontuur verblijven we in El Nido in het El Nido Beach Resort. Ook hier gaan we duiken maar ook wat excursie doen. De laatste plaats die we aandoen op Palawan is Puerta Princessa. Hier hebben we een bijzonder Airbnb accommodatie geboekt. Wat denken jullie van slapen in een boomhut in het Chilling Bamboo Tree House.

[nwm_map id=”2″]

Meer informatie over Palawan

Terugkomst van de Togian eilanden

Afgelopen zondag zijn Elza en ik teruggekeerd van onze fantastische duikvakantie op de Togian eilanden bij het Indonesische eiland Sulawesi.

Ferry Togian eilandenDe terugtocht begon op de donderdag met de transfer naar Wakai op de Togian eilanden en vervolgens de ferry naar Gorontalo die twaalf uur duurt. Gelukkig hadden we ook nu weer een hut geboekt. Net als op de heenreis konden we onze intrek nemen in de Captain’s Cabin. De terugreis gingen er wat ruiger aan toe dan de heenreis vanwege de wind en de daarbij horende golven.

BentorVrijdag morgen kwamen we aan in Gorontalo, eindelijk weer in de bewoonde wereld. We hadden er voor gekozen om niet meteen het vliegtuig te pakken, mede door de soms grillige vertrektijden van de ferry. In Gorontalo werden we opgewacht door onze gids Angus die ons, met koffers op het dak, met de bentor naar het hotel bracht.

Maqma Hotel GorontaloIn Gorontalo verbleven we in het uitstekende Maqna hotel dat boven het grote, moderne winkelcentrum van de stad is gelegen. De rijst  èn vis kwamen onze neus en oren uit sinds ons verblijf op de Togian eilanden en het was fijn om bij aankomst gebruik te mogen maken van het ontbijt met lekker brood en veel fruit. Tijdens het diner heb ik genoten van een heerlijk sappig steak en  Elza van een heerlijk bordje spaghetti.  ‘s nachts werden we nog verrast door een aardbeving.

‘s Zaterdag zijn we door Angus naar de luchthaven van Gorontalo gebracht voor het eerste deel van de vlucht naar Jakarta via Makassar. Op Jakarta moesten we weer inchecken voor de vlucht naar Amsterdam met Garuda.

Garuda IndonesiaTijdens de incheck wilde we graag nog comfort stoelen boeken en de man achter de balie had daar best wel wat werk aan. Toen we eindelijk comfort stoelen hadden gekregen vroeg de man of we een bonnetje wilde hebben. De extra kosten bedroegen dan 120 dollar, waarna hij over de balie ging hangen en ons toefluisterde dat hij het wel kon regelen voor 60 dollar, zonder bonnetje. Dat laatste werd het dus!

Singapore Wine and SpiritsDeze vlucht had een stop op Singapore waarbij je het vliegtuig met al je handbagage moet verlaten voor ongeveer een half uur tot een uur. Bij een aantal mensen schoot dit in het verkeerde keelgat. Maar ja elk nadeel kent zijn voordeel want we kregen ieder een tegoedbon van 30 Singapore dollar, te besteden in diverse winkels waaronder de drankenzaak. Uiteraard ging alle Hollanders in een draf naar deze zaak en de flessen drank en tegoedbonnen vlogen over de toonbank. Ook wij hebben zo twee gratis flessen drank weten te scoren. Ook deze reis was dus weer bijzonder.

Naar Una Una en snel weer terug

Boot naar Una UnaOp vrijdag 2 oktober zijn we met een privéboot naar Una Una gevaren. De overtocht kost 800000 rupiah wat neerkomt op ongeveer 60 euro. Er gingen nog 4 anderen mee hetgeen het weer wat voordeliger maakte. De boot is een traditionele boot uit Sulawesi en is niet echt gebouwd voor westerlingen. Dus zaten we vrij krap en opgevouwen voor ongeveer drie uur lang op zee.

Una UnaUna Una is een prachtig mooi eiland en kent een actieve vulkaan waar je naartoe kunt hiken. Dit schijnt echter een pittig tochtje te zijn. Er is een dorpje aanwezig waarvan de bewoners het erg leuk vinden als je langskomt. Je wordt overal vriendelijk begroet en in twee lokale winkeltjes kun je nog wat snacks kopen. Je kunt over het strand er naar toe lopen of via een zandweg.

Sanctum Una UnaJe kunt er goed duiken maar we hebben een slechte ervaring gehad met de duikschool van Sanctum Una Una. Wij zijn gelukkig ervaren duikers want de daar aanwezige divemaster had bepaalt geen idee hoe hij een groep duikers moest begeleiden.  De eerste duik ging het al mis want ze wisten niet hoe ze om moesten gaan met onze din aansluiting op de fles. Ik zij nog dat het simpel opgelost kon worden door het verwijderen van de plug maar dat was allemaal te moeilijk voor hem en hij ging er naar kijken bij de volgende duik. We moesten nu maar zolang hun spullen gebruiken waardoor Elza ook haar duikcomputer niet kon gebruiken.

Achteraf hadden we dit beter niet kunnen doen wat onderwater ging bij Elza de dieptemeter kapot en zonder duikcomputer werd dit te riskant en braken wij de duik af. De divemaster was niet in de buurt was hij was er als een torpedo van door gegaan. Toen we boven kwamen kwam de boot eraan maar we waren al flink afgedreven naar het strand. De schipper kon de boot niet goed onder controle krijgen en vanwege veiligheid hebben we hem weggestuurd om vervolgens maar gekozen om aan te spoelen op het strand. Dit was echter een hachelijk avontuur want we werden door de hoge golven op de rotsachtige ondergrond gesmeten met als gevolg vele blauwe plekken bij Elza en een pijnlijke knie en rug bij mij..

De tweede duik, de volgende dag, begon met een ontmoeting met dolfijnen op de bootreis erheen. We hadden onze eigen spullen gelukkig weer in gebruik en het ging goed tot twintig minuten duiktijd. Ik kreeg opeens enorme pijn in mijn knie en rug en moest helaas de duik afbreken. Ik heb hierna niet meer kunnen duiken bij Una Una. Elza heeft gelukkig wel nog kunnen duiken. Het is ook zeer bedenkelijk dat ze vrij onervaren duikers op een diepduik sturen zonder computer met als gevolg decompressieziekte bij één van hen, waar trouwens niks mee gedaan werd.

Daarnaast is ook geen enkele diveinstructor en management aanwezig die goed toezicht kan houden. Het resort ligt prachtig maar daar is dan ook alles mee gezegd. Het eten is slecht en er kan geen lachje vanaf bij de bediening, kortom een teleurstellende ervaring. Elza en ik besloten na dag twee om Una Una op maandag te verlaten. Er werd weer een boot gecharterd en met z’n zessen keerden we terug naar de Black Marlin in Kadidiri op de Togean eilanden. Bij aankomst was iedereen blij verrast en werden we met een enorme hartelijk ontvangen. Een paar dagen later was iedereen vanuit Una Una overgekomen met dezelfde verhalen

Na een paar dagen niet gedoken te hebben probeerde ik in de middag op het duiken weer op te pakken en met succes. De laatste dagen van ons verblijf op de Togian eilanden hebben we nog heerlijk gedoken met als een slotstuk drie prachte muurduiken bij de Atolls. Elza heeft in het totaal 37 duiken gemaakt en ik 24. Het was een prachtige duikvakantie in een bijzonder gebied.

Duiken met Black Marlin bij de Togian eilanden

De Luxe kamer Black MarlinHet Black Marlin Dive Resort heeft een drie sterren PADI/SSI duikschool met zeer eenvoudige accommodatie. Wij sliepen in een de luxe kamer met een groot bed met klamboe, een ventilator en een hangmat op de veranda en uitzicht op zee.

Badkamer Black MarlinWater en elektriciteit zijn hier een groot probleem en we hadden twee keer per dag, ‘s ochtends en ‘s avonds een uurtje water. In de badkamer staat een groot ton die je dan kan bijvullen. Een paar keer per week komt er een waterboot voorbij om de reservoirs te vullen. Naast het toilet staan een emmer die je vult met zeewater voor het doorspoelen.  Het is dus geen resort voor luxe zoekers en Elza en ik wel wat gewend.

De Luxe Kamer Black Marlin

Communicatie met de bewoonde wereld is bijna onmogelijk. Internet is niet aanwezig en mobiele telefonie is zeer lastig, zelfs met de Indonesische simkaart die ik in Gorontalo had gekocht. Een sms glipt er nog wel eens door heen. In het resort kan betaalt worden met een creditcard maar dan moet je, voor een verbinding, met de “creditcard” boot naar een nabijgelegen strand om de hoek waar je al dobberend op zee kunt betalen.

Black Marlin Dive Resort

Het eten is zoals verwacht, rijst, noedels, een enkele keer kip, veel vis en gestoomde groentes. Regelmatig staat er ook pasta met vis op de kaart, Het ontbijt is sober met twee sneetjes brood met ei en wat fruit. Gelukkig hadden we nog wat Nutella, pindakaas en hagelslag over. We hopen elke keer dat het brood op is want dan krijgen we flensjes met chocoladesaus. Jammer is ook dat er in deze periode zo weinig fruit beschikbaar is.

De avond in Black Marlin

‘s Avonds is er niet veel meer te doen dan een potje pool op een iet wat scheef staand biljart, onder het genot van een Bintang bier of wat kletsen met elkaar wat heel gezellig is. Om elf uur ‘s avonds gaat de elektriciteit uit tot half zes ‘s morgens, als het meezit.

Black Marlin en JekoDe duikschool van Black Marlin is uitstekend ingericht en staat momenteel onder de bezielde begeleiding van Dani uit Oostenrijk en haar vriend Jeko uit Italië. Het duiken is hier fantastisch met de meeste duikplekken op korte afstand varen. Je vindt hier echt alles van het meest prachtige koraal tot schitterende muren en muckdiving plekken. Het onderwaterleven is zeer rijk met een grote variëteit aan diersoorten en het koraal is werkelijk prachtig en gezond. Plezierig was het ook om te zien dat hier geen afval op de riffen te vinden is.

Schildpadden hebben wij hier nog niet gezien maar wel regelmatig veel grote Napoleon Bumpheads die op kort afstand benaderd konden worden. Eagle rays en haaien kunnen hier ook gespot worden maar dan heb je stroming nodig. Voor onderwaterfotografie is dit een prachtig gebied om te bezoeken, zeker voor macrofotografie. Kom je hier alleen voor het grote spul dan kun je teleurgesteld worden.

Duikplekken Kadidiri

Een van de hoogtepunten was het bezoek aan de B42 Bomber Wreck dat aan de andere kant van het eiland Kadidiri ligt op ongeveer 20 tot 25 meter diep. Deze bommenwerper is hier in mei 1945 neergestort en is door de beschutte ligging nog in goede staat en prachtig begroeid.

De zee is hier ontzettend kalm door de beschutte ligging en alleen ‘s middag kan het wat gaan waaien waardoor er golven ontstaan. Wij zijn vaak te water gegaan en weer boven gekomen in een spiegelglad zeeoppervlakte. Het water hier is kristalhelder met een zicht van vaak meer dan 30 meter. Er kan wel stroming zijn maar wij hebben dit weinig meegemaakt. Een keer hebben we een driftduik gemaakt in zeer sterke stroming en dat was dikke pret. Bij het resort hebben we twee keer dolfijnen zien voorbijkomen die af en toe grote sprongen in het water maakten.

Onze vaste duikgids Edwin vond een hoop tijdens het duiken en was onze steun en toeverlaat. Elza heeft zoals te verwachten de meeste duiken gemaakt waarbij zelf een paar keer 4 op één dag. Ikzelf hield het vaak bij twee en een enkele keer drie bij een nachtduik. Muckdiving is hier prachtig te doen op twee duikplekken, Little Lembeh en Channel. Hier vindt je vele mooie naaktslakken, garnaaltjes, krabbetjes en frogfish. Leuk was dat ik op één van de duiken in Channel de frogfish vond. Deze twee duikplekken zijn ook de plekken waar een nachtduik wordt gedaan.

We hebben ook een aantal keren een krokodil vis gevonden en op een speciale duik op het huisrif samen met Jeko een zwangere pygmee seahorse die Elza prachtig heeft vastgelegd op de foto. Zij komt uiteraard weer met veel beeldmateriaal thuis. Nu nog Una Una, onze volgende bestemming.

De overtocht naar de Togian eilanden

Ferry Togian eilandenVanuit Gorontalo zijn Elza en ik met de ferry vertrokken naar de Togian eilanden, een vaartocht van ongeveer 12 uur. In de haven van Gorontalo was het een drukte van belang en onze gids ging voor de kaartjes kopen voor de economy class en de duikschool had voor ons een hut geregeld aan boord. De overtocht kost 64000 rupiah per persoon enkele reis (nog geen 5 euro) de hut kostte …… rupiah maar dan kregen we ook de de Captains Cabin met airco, wel moest nog even het slot van de deur er in worden gezet. De hut was voorzien van twee bedden een grote en een kleine en het laat zich raden wie er op de kleine mocht slapen!

Elza gaat aan boordDe boot zou om vijf uur vertrekken maar dat is hier heel variabel. Het laadruim werd volgestouwd met een paar auto’s, scooters, veel voedsel en veel huisraad. Daar tussen liep een aantal kippen vrolijk rond te scharrelen. Wij hadden brood meegekregen voor het resort. De veerdienst vertrekt op dinsdag en vrijdag vanuit Gorontalo en terug op maandag en donderdag

Captain's CabinUiteindelijk was het dan zover we gingen vertrekken. In plaats dat ze achteruit de haven uitvoeren werd het schip in de krappe haven, waar nog een ferry voor anker lag, gekeerd, hetgeen een heel gedoe was. Eenmaal buitengaats stopte het schip er keerde terug want ze waren wat vergeten. Het vergeten artikel werd snel vanaf de kade op de boot gegooid en toen begon opnieuw het ritueel van het keren van het schip, dat nu iets makkelijker ging omdat het tweede schip inmiddels was vertrokken.

Ligplaatsen ferry Togian eilandenDe passagiers slapen aan dek, binnen op de grond of op houten stapelbedden zonder matras. Er is ook nog een Business Class met wat luxere stoelen en er zijn vier hutten aan boord. Aan boord is drinken te krijgen en wat snacks maar wij hadden ons voorbereid door in de enorm grote supermarkt van Gorontalo brood, kaas, pindakaas, corned beef, Nutella en hagelslag te kopen.

De scheepsbrugIn de ochtend werden we wakker van de tv in de stuurhut. We hadden nog wat over dus het was tijd voor een ontbijt. Inmiddels waren de Togian eilanden in zicht en waren we getuigen van een prachtige zonsopkomst. De veerboot vaart langs het Black Marlin Resort waarbij er luid getoeter word met de scheepshoorn om te laten weten dat er gasten aan boord zijn. Ik mocht ook nog een kijkje nemen in de stuurhut en heb even gebabbeld met de kapitein.

WakaiBij aankomst in Wakai op Kalidiri, werden we al opgewacht door de mensen van het Black Marlin Dive Resort en onze bagage werd overgeladen op hun boot. We keken onze ogen uit wat er allemaal van boord kwam zoals een compleet, protserig, bankstel dat even later met veel pijn en moeite op een lokale boot werd gezet voor verder transport. Het was een hele ervaring maar uiteindelijk zijn we dan toch aangekomen in het paradijs dat de Togian eilanden heet.

Op weg naar de Togian eilanden

Op 17 september zijn Elza en ik vertrokken voor onze duikvakantie op de Togian eilanden bij het Indonesische eiland Sulawesi.

De Togian- of Togean-eilanden zijn een archipel in de Golf van Tomini, Indonesië. De eilandengroep bestaat uit 56 verschillende eilanden die alle gelegen zijn aan de kust van Sulawesi.

Togian eilanden

We hebben gevlogen met KLM naar Jakarta en na een stopover in het, vlakbij de luchthaven gelegen, FM7 Hotel in Jakarta zijn we de volgende dag, vroeg in de ochtend, doorgevlogen naar Gorontalo op Sulawesi met Garuda Indonesia. Toen de daling werd ingezet zagen we de Togian eilanden onder ons voorbij glijden.

Grand Q Hotel GorontaloOm een beetje te acclimatiseren en vanwege de niet dagelijkse ferry naar de Togian eilanden, bleven we vier dagen in Gorontalo. Hier verblijven we in het mooie Grand Q Hotel.  Volgens ons zijn we de enige toeristen in Gorontalo en worden we, op een vriendelijke manier, bekeken als een bezienswaardigheid. Iedereen lacht en zwaait ons vriendelijke toe en sommige komen op je af om je een hand te geven. We voelen ons een beetje als ontdekkingsreizigers die voor het eerst kennismaakt met een stam.

Op de dag van aankomst hebben we niet veel gedaan behalve wat rondgelopen, geld opgenomen bij de bank naast het hotel, een lokale simkaart gekocht van Simpati en heerlijk gegeten in het hotel. Hierna ging het licht snel uit.

Fort in GorontaloDe volgende dag zijn we, na een heerlijk ontbijt, vertrokken met onze gids voor een tour in de omgeving van Gorontalo. Als eerste bezochten we het Otanaha Fortress een overblijfsel uit het voormalige koninkrijk uit 1522 van koning Ilato. Om de 348 treden naar boven te vermijden reden we de heuvel op via een alternative route. Het was namelijk snikheet die dag met temperaturen van 35+.

Op het moment dat wij het fort bezocht was er ook een grote groep High School leerlingen aanwezig en die vonden ons meer interessant dan het fort zelf. We moest dus steeds op de foto met hen en de leerkrachten onder luid gegiechel van de meisjes. Waarschijnlijk zijn we nu, als de mensen uit Belanda, ter plaatse het gesprek van de dag op Facebook.

Huis van Soekarno in GorontaloHierna bezochten we nog het eerste huis van de voormalige president van Indonesië Soekarno en een traditioneel huis dat helaas gesloten was.  De lunch hebben we, zoals het hier hoort, met de handen naar binnen gewerkt, Elza had kip en ik een lekker visje (ikan) die mij vanaf het bord aanstaarde onder luid gemiauw van een aantal lokale poezen.

Onderweg naar het hotel kregen we toch nog de kans om een traditioneel huis te bekijken waar op dat moment geoefend werd voor een evenzo traditionele dans. De jongens en meiden nodigden ons uit om even te komen kijken en dat was een leuke ervaring.

Gorontalo BentorNa deze tour zijn we met de Bentor, een brommer met een zitplaats aan de voorkant, voor 60 cent naar de Gorontalo Mall gebracht. Wij pasten er net in maar je ziet ze ook voorbijkomen met zes personen. We waren nog maar net binnen of we werden aangesproken voor wederom een foto maar nu met een baby, zo gezegd zo gedaan, alleen vond de baby het niet zo leuk en zette het op een krijsen, dus gauw terug naar mama.

In Singapore hebben we ooit kennisgemaakt met de heerlijk patisserie van BreadTalk. Laat nou hier, in de Gorontalo Mall, BreadTalk Indonesia gevestigd zijn.  Dit konden we niet laten liggen dus onder het genot van een thee en ijskoffie, bij J.C0 heerlijk zitten smullen met de patisserie van BreadTalk.

Hierna zij we terug gaan wandelen en kwamen we terecht op een avondmarkt vol met kleding,  juwelen en bijzondere stenen, Ook hier hadden we weer de volle aandacht en moest er van iedereen foto’s worden gemaakt, erg leuk.

Pasar Sentral GorontaloDe volgende dag hebben we een bezoek gebracht aan de lokale markt in Gorontalo, de Pasar Sentral. Naast de vele schoenen en kleurrijke kleding is er ook een groente, fruit, vlees en vismarkt die wij het leukst vinden om te bezoeken.

Ook hier werden we weer hartelijk ontvangen en het “hello mister” klonk uit elke markthoek. Het is ongelooflijk hoe graag de lokale bevolking hier op de foto gaat. Je hoeft er bijna niet om te vragen zij vragen het aan jou, “mister, picture”.

Met de bentor daarna weer naar de mall gereden voor koffie en uiteraard een ander soort patisserie bij BreadTalk. Ook nog even in de gigantische supermarkt gekeken voor wat we morgen gaan inslaan voor onze reis naar de Togian eilanden. ‘s Avonds nog even een bezoek gebracht op de nightmarket tegen het New Melati Hotel. Het stelt niet veel voor en het zijn alleen maar eettentjes met goedkoop lokaal voedsel.

Binthe BiluhutaCulinair is Gorontalo niet hoogstaand en de meeste lokale gerechten variëren van vis tot maïs. Beroemde is “Binte Biluhuta”, die gemaakt is van maïs, geraspte kokos, basilicum en gedroogde vis of garnalen. Gegrilde tonijn met diverse sauzen is erg populair en erg lekker. Je vindt er weinig restaurants maar wij hebben werkelijk heerlijk gegeten in het restaurant van ons hotel.

Gorontalo is absoluut geen toeristische plaats en er is derhalve dus ook niet veel te zien en te beleven. Wij hebben ons toch vermaakt met de lokale bevolking en de tour was ook leuk. De bevolking is ontzettend vriendelijk en je voelt je absoluut veilig op straat.

Morgen, 22 september, gaan we dus op weg naar de Togian eilanden. De ferry vertrekt om 17.00 uur vanuit de haven van Gorontalo. Onze contactpersoon Angus zal ons naar de boot begeleiden, Aan boord hebben we cabin geboekt maar we hebben geen idee wat hiervan moeten verwachtten. Dat lezen jullie in het volgende verslag.

Fotoverslag rondreis Lombok – Gili Trawangan en Bali

In oktober 2011 hebben we een rondreis gemaakt door Indonesië met bezoek aan Lombok, Gili en Bali. We hebben hier in diverse accommodaties gelogeerd. De foto’s van deze accommodatie zie je hier onder. De foto’s van de rondreis vindt je onderaan dit artikel

Lombok

Lombok is een Indonesisch eiland dat behoort tot de Kleine Soenda-eilanden. Het ligt in de Indische Oceaan ten oosten van Bali en ten westen van Soembawa. De hoofdstad is Mataram. Lombok is wat kleiner dan Bali, is veel minder toeristisch en de bevolking is er armer. Het eiland bestaat uit ruige beboste bergen die vaak tot aan de zee doorlopen. Rondom het hele eiland slingert zich een weg vol haarspeldbochten, die nog aangelegd is in de Nederlandse tijd. Het binnenland is ruig en onontwikkeld.

Lombok

De op twee na hoogste vulkaan van Indonesië, de Gunung Rinjani, bevindt zich op Lombok en is 3726 meter hoog. Voor de noordwestkust van Lombok liggen enkele tropische eilandjes. De belangrijkste zijn Gili Air, Gili Meno en Gili Trawangan. Lombok wordt in het westen van Bali gescheiden door de Straat Lombok. Lombok ligt op de ‘grens’ van het Aziatische- en het Australische ecosysteem, de zogenaamde Wallace lijn. Daarom kent Lombok een grote verscheidenheid aan dieren waaronder apen, wilde runderen, vele hertensoorten, zoals het merkwaardige muntjakhert, wilde zwijnen, wilde katten en talloze vogels, waaronder de Australische kuifkaketoe.

Gili Trawangan

Gili Trawangan is een tropisch eiland ten westen van Lombok. Het maakt deel uit van de Indonesische eilandgroep, de Gili-eilanden. Gili Trawangan is het grootste en meest toeristische van de drie Gili-eilanden en ligt het verst van Lombok. De overige Gili-eilanden zijn Gili Air en Gili Meno.

Gili Eilanden

De eilanden worden vooral bevolkt door Sasak, vissers van het nabijgelegen Lombok die leven van toerisme en visserij. Alle eilanden staan bekend om hun spectaculaire duikmogelijkheden. Door veelvuldig dynamietvissen is het aanwezige koraal zwaar verwoest. Het Gili Eco Trust probeert de schade te herstellen met het project Biorock, wat gebruik maakt van onder andere elektriciteit om koraal weer snel aan te laten groeien.

Bali

Bali is een Indonesisch eiland, tevens een Indonesische provincie ten oosten van Java en ten westen van Lombok. Het is het westelijkste van de Kleine Soenda-eilanden. Bijna 90% behoort tot de autochtone bevolking, de Balinezen, die grotendeels hindoes zijn en Balinees of Indonesisch spreken. De hoofdstad is Denpasar. Het eiland wordt overheerst door het vulkanisch gebergte; sommige van de vulkanen zijn actief. Het hoogste punt van het eiland is de Gunung Agung (Agung berg), een vulkaan met een top van 3142 meter boven de zeespiegel. De Gunung Batur, vlakbij het Danau Batur (Baturmeer), is 1717 meter hoog met een krater van 180 meter diep.

Kaart Bali

Het eiland is populair onder toeristen, onder meer vanwege de stranden, het eten, het natuurschoon met sierlijke terrasvormige rijstvelden (sawa’s) en vulkanen, de vele monumenten, waaronder de duizenden Balinese tempels, Pura en de specifieke Balinese cultuur, zoals de tempelspelen, gamelanmuziek en de danskunst. Tevens is er veel schilderkunst, textiel en houtsnijwerk waarmee de kunstzinnigheid en creativiteit van de Balinees wordt onderstreept en benadrukt.

Fotoverslag van onze reis

[AFG_gallery id=’1′]

Duikervaringen bij Buceo Anilao

Elza en ik hebben gedoken in en rond de Batangasbaai, een baai aan de zuidwest kant van het Filipijnse eiland Luzon. Aan de baai liggen de gemeenten Mabini, Bauan, San Pascual en Tingloy en de stad Batangas City. Wij verbleven in Buceo Anilao.

Camera room Buceo AnilaoHet Buceo Anilao Beach and Dive Resort beschikt over een goed ingericht duikcentrum. Er is nitrox aanwezig en een prachtige cameraruimte met luchtdrukpistooltjes waarmee je camera helemaal goed mee kan drogen en schoonmaken. Elke werkplek heeft zijn eigen verlichting en stopcontacten. Het duiken wordt gedaan met de uiterst stabiele, traditionele, houten banka’s. Er zijn vele douches aanwezig met shampoo en douchegel, een echte luxe.

Banka‘s Morgens doe je  twee duiken en ‘s middags is een derde duik mogelijk. Ook kan je er uitstekend nachtduiken. De bemanning aan boord is uiterst behulpzaam en na de eerste duik krijg je koffie of warme chocolademelk, een geheel nieuwe ervaring voor ons. Het is geen gebied voor beginners, vanwege de toch vaak aanwezige stroming en het specialisme op het gebied van macroleven.

Het duiken is gevarieerd en bestaat uit muck diving, waarbij je op zoek gaat naar alle vreemde wezens onder water. Daarnaast zijn er prachtige, gezonde koraalriffen en schitterende muren met veel leven. Dit gebied is een paradijs voor macrofotografen.  Grote dieren zie je hier nauwelijks op een enkele schildpad na. Wel zagen we, vanaf de boot, een dolfijn rondzwemmen.

De nieuwe camera van Elza, Olympus PL7, was even wennen maar het ging steeds beter en de foto’s werden steeds mooier. Ook de filmpjes met mijn GoPro 4 zijn aardig gelukt voor de eerste keer, dus nu nog een hoop montagewerk. De foto’s hebben we inmiddels allemaal al uitgezocht. Er was nu een grote Spaanse groep van onderwaterfotografen met een indrukwekkend arsenaal aan camera’s.

ZeepaardjeWe hebben fantastisch mooie dingen gezien waaronder de pygmee seahorse, frogfish, zeepaardjes, bijzondere garnalen en vele soorten zeer kleurige en vreemde naaktslakken en de door ons nog niet eerder geziene murene soorten zoals de zebra- en de clouded moray.

Tijdens de pauze tussen twee duiken zijn we aantal keren gestopt bij een lokaal dorpje op het eiland Tingloy. Ook dit was een prachtige ervaring waarvan ik een  mooi fotoverslag heb weten vast te leggen.

We hebben wel onze zorgen omtrent dit gebied vanwege de bescherming. Vele boten gooien hun anker uit op het rif waarbij veel schade wordt aangericht aan het koraal. Ook varen er ongeregistreerde boten rond die er helemaal een potje van maken door ankers uit te gooien waar duikers onderwater zitten. Één van onze duikers maakte het mee dat een anker hem miste op een afstand van een meter. Uiteraard wordt er natuurlijk melding van gemaakt maar er is nog een een lange weg te gaan. Op sommige plekken vindt je ook veel rommel die niet op het rif thuishoort. Regelmatig propte ik mijn zakken vol met plastic. Het is te hopen dat er snel wat gebeurd anders gaat er een uniek gebied verloren.

Meer informatie over onderwaterfotografie in Anilao

Foto’s onderwaterwereld Anilao

[AFG_gallery id=’2′]

Buceo Anilao Beach and Dive Resort

Op woensdag 25 maart zijn we bij ons hotel in Manilla opgehaald voor de transfer naar het Buceo Anilao Beach and Dive Resort dat in het zuiden ligt bij het dorpje Mabini op het eiland Luzon. De rit duurde ongeveer 3 uur met nog een lunchstop bij McDonalds. Het laatste stukje naar het resort ging met de boot omdat de weg opengebroken was wegens werkzaamheden.

Buceo Anilao Beach and Dive ResortOp het Buceo Anilao Beach and Dive Resort werden we hartelijk ontvangen en welkom geheten door één van de eigenaren van het resort.  Zoals beloofd bij de boeking kregen we een bungalow dicht bij het zwembad.  Het resort is gebouwd tegen een heuvel dus het is wel trap of trap af elke dag en natuurlijk had Elza het aantal treden geteld naar ons verblijf, het waren er 64. Onze bungalow had als naam “Ghost Pipefish”

Buceo Anilao Beach and Dive ResortHet Buceo Anilao Beach and Dive Resort is een resort dat gestart is in 2014 en is prachtig mooi gelegen met uitzicht over de baai van Batangas met iedere avond een prachtige zonsondergang . De kamers zijn riant en hebben een grote badkamer en een groot balkon met zitje en zeezicht.

Zonsondergang Buceo

Er zijn twee mooie zwembaden die uitkijken op zee en die ‘s avonds verlicht zijn. Er zijn ligstoelen en twee heerlijke hangstoelen waar Elza dan ook veel gebruikt van heeft gemaakt.

Het is een uitermate schoon resort en het eten in het restaurant is werkelijk fantastisch. Vaak eten we zo’n hele week rijst maar hier wordt dat, tijdens lunch en diner, afgewisseld met spaghetti, macaroni en zelfs aardappelpuree. Daarnaast veel kip en varkensvlees en natuurlijk vis en zeevruchten, Ik vond de garnalen en de mosselen erg lekker. Wij hadden volpension geboekt, maar af en toe kozen we een toetje van de kaart, wat geen enkel probleem is.  Wat dacht je van mango- en bananen crêpes, warm appelgebak en chocolade- en vanillecake.

Buceo Anilao Beach and Dive ResortDe internetverbinding was in het begin niet al te best maar er werd van alles gedaan om het beter te krijgen en in de loop van de week lukte dat ook. ‘s Avonds zitten we lekker aan de bar om onze foto’s en filmpjes te bekijken.  Wij bevelen het Buceo Anilao Beach and Dive Resort van harte aan voor diegene die hier willen duiken want voor de rest is hier niet veel te doen en het strand is vanwege de kiezelstenen niet echt geschikt voor een strandvakantie.

Mabini

Leuk is het om het lokale dorpje te bezoeken met zijn ontzettend vriendelijke inwoners en continu zwaaiende kindertjes die het erg interessant vinden. Vaak vragen ze naar je naam en dan moeten ze erg lachen. Kijk hoe de mensen hier leven en loop eens een lokaal winkeltje binnen en kijk je ogen uit. Regelmatig kochten we een zak vol met koekjes en nootjes waar we ongeveer twee euro voor moesten neerleggen.

Mabini meisjes

Naar de website van het Buceo Anilao Beach and Dive Resort

Hieronder vindt de foto’s die ik gemaakt heb tijdens ons verblijf in op het Buceo Anilao Beach & Dive Resort.  Alle foto’s van onze reis zijn te zien op onze Flickr Photostream.

 

Maleisie 2014 Duiken bij Mabul, Sabah deel 2

MabulHet duiken bij Mabul is zeer gevarieerd, van muck diving tot grote vis en alles wat daar tussen zit.  Het zicht was wel een stuk minder dan gebruikelijk vanwege hevig noodweer wat recent voorbij is gekomen. Mabul is een klein eiland voor de zuidoostelijke kust van Sabah in Maleisië. Het eiland kent 6 resorts en 2 vissersdorpjes met statenloze, nomadische zeezigeuners (Bajau Laut en Suluk moslims). Sinds 1990 is het duiken hier populair vanwege de nabijheid van Sipadan eiland. De mogelijk voor muckdiving in dit gebied kent een tragische oorsprong, want dit is ontstaan na overbevissing en het gebruik van cyanide en dynamiet.

Frogfish MabulOnze favoriete duikplekken bij Mabul zijn Paradise en Seaventure. De bijzondere frogfish wordt op deze plekken vaak gevonden naast vele soorten nudibranches (zeeslakken). Cuttlefish (sepia) en zeer grote schildpadden passeren ook de revue. De stroming kan wel heftig zijn. Seaventure is een opvallende verschijning bij Mabul. Het is een, tot diveresort, omgebouwd boorplatform dat uit nijd is geboren. Er waren eens twee mannen die streden om de vergunning van het luxe resort naast het Mabul Beach Resort. Degene die verloor heeft toen, uit pure kwaadheid, een vergunning aangevraagd voor het plaatsen van een boorplatform. Hij schilderde het in opvallende kleuren om zo het uitzicht vanaf het luxe resort te verpesten.

Pulau Kapalai

KapalaiKapalai was tweehonderd jaar geleden een prachtig eiland, maar nu is het slechts een zandbank. Erosie heeft het eiland gereduceerd tot zeeniveau en ligt nu op de rand van het uitgestrekte Ligitan Reefs. Het is bekend vanwege het zeer luxueuze Sipadan-Kapalai Dive Resort. Het Kapalai Housereef wordt beschouwd als één van de mooiste huisriffen in de wereld. Het viel ons een beetje tegen alhoewel er bij het artificial gedeelte veel te vinden is. Ons favoriete plekje was toch wel Black Ray Channel.

Sipadan

SipadanIn het verleden was het eiland de spil in een territoriaal conflict tussen Maleisië en Indonesië. Uiteindelijk werd de zaak voorgedragen aan het Internationaal Gerechtshof, dat eind 2002 de eilanden Sipadan en Ligitan aan Maleisië toekende, op basis van de laatste feitelijke bezetting van het eiland. In 2004 werd, teneinde de natuur te beschermen, besloten om alle duikscholen en verblijven van Sipadan te sluiten en deze te verplaatsen naar andere eilanden of het vasteland in de omgeving. Het eiland wordt streng bewaakt door Maleise militairen.

Duiken vindt hier gelimiteerd plaats tot 100 duikers per dag. Je moet dit dus ver van te voren aanvragen en bij aankomst op het eiland moet je je eerst registreren. Je maakt hier vier duiken die onderbroken worden op het strand met hapjes en drankjes. Het duiken is spectaculair, met name op Barracuda Point, dat gezien wordt als de beste duikplek in de wereld. Hier kom je veel grote schildpadden tegen maar ook witpunt- en grijze rifhaaien, zwemmend of liggend op het rif en de cleaning stations.

Spectaculair is het om in het oog van een wervelstorm van jackfish (een markreelachtige) te hangen. Heb je geluk dan komen de hamerhaaien ook nog een kijkje nemen. Dit geluk hadden wij echter niet maar we kwamen wel een enorme school barracudas tegen en aan het einde van de duik, die begon op Droff Off (vroeger één van de mooiste kantduiken ter wereld) en via Turtle Cove weer bij Barracuda Point uitkwam, kregen we een enorme school van meer dan 200 bumphead parrotfish te zien die vlak voor ons aan het eten waren van het koraal, prachtig. De stroming was enorm heftig waar we dan ook af en toe behoorlijk moeite mee hadden, maar een plek om nooit te vergeten.

Pulau Siamil

SiamilPulau Siamil is een prachtig tropisch eiland niet ver van Mabul. De duiken rond dit eiland behoren zeker tot onze favorieten. Hier maak je drie duiken die weer onderbroken worden op een prachtige wit bounty strand, uiteraard ook weer met de hapjes en drankjes. De verzorging vanuit Scuba Junkie is fantastisch. De eerste duik ging heel lang “into the deep blue”,rond de 30 meter, dat uiteindelijk werd beloond met zeven devil rays onder ons. Gebiologeerd hebben we minuten lang deze grazieuse dieren mogen aanschouwen.

Sipadan Barrier Reef

Sipadan Barrier ReefHier maak je twee duiken die fantastische mooi zijn vanwege het prachtige, gezonde koraal. Dit is een soort van kraamkamer in de oceaan. Veel vis vindt je hier niet maar wel veel klein spul. Bijzonder vondst was de upside down jellyfish (kwallensoort) die, zoals de naam al doet vermoeden, omgekeerd op het rif ligt te pulseren. We vonden het duiken hier vergelijkbaar met de wonderschone duiken die we gemaakt hebben bij Halmahera in de Molukken.