Grand Q Hotel Gorontalo

Op 17 september 2015 zijn Elza en ik vertrokken voor onze duikvakantie op de Togian eilanden bij het Indonesische eiland Sulawesi. De Togian-eilanden is een archipel in de Golf van Tomini, Indonesië. De eilandengroep bestaat uit 56 verschillende eilanden die alle gelegen zijn aan de kust van Sulawesi.

We hebben gevlogen met KLM naar Jakarta en na een stopover in het, vlakbij de luchthaven gelegen, FM7 Hotel in Jakarta zijn we de volgende dag, vroeg in de ochtend, doorgevlogen naar Gorontalo op Sulawesi met Garuda Indonesia. Toen de daling werd ingezet zagen we de Togian eilanden onder ons voorbij glijden.

Om een beetje te acclimatiseren en vanwege de niet dagelijkse ferry naar de Togian eilanden, bleven we vier dagen in Gorontalo. Hier verblijven we in het mooie Grand Q Hotel.  Volgens ons zijn we de enige toeristen in Gorontalo en worden we, op een vriendelijke manier, bekeken als een bezienswaardigheid. Iedereen lacht en zwaait ons vriendelijke toe en sommige komen op je af om je een hand te geven. We voelen ons een beetje als ontdekkingsreizigers die voor het eerst kennismaakt met een stam.

Op de dag van aankomst hebben we niet veel gedaan behalve wat rondgelopen, geld opgenomen bij de bank naast het hotel, een lokale simkaart gekocht van Simpati en heerlijk gegeten in het hotel. Hierna ging het licht snel uit.

Een excursie in de omgeving van Gorontalo

De volgende dag zijn we, na een goed ontbijt, vertrokken met onze gids voor een tour in de omgeving van Gorontalo. Als eerste bezochten we het Otanaha Fortress een overblijfsel uit het voormalige koninkrijk uit 1522 van koning Ilato. Om de 348 treden naar boven te vermijden reden we de heuvel op via een alternatieve route. Het was namelijk snikheet die dag met temperaturen van 35+.

Otanaha Fortress Gorontalo

Op het moment dat wij het fort bezocht was er ook een grote groep High School leerlingen aanwezig en die vonden ons meer interessant dan het fort zelf. We moest dus steeds op de foto met hen en de leerkrachten onder luid gegiechel van de meisjes. Waarschijnlijk zijn we nu, als de mensen uit Belanda, ter plaatse een trending topic op Facebook.

Hierna bezochten we nog het eerste huis van de voormalige president van Indonesië, Soekarno en een traditioneel huis dat helaas gesloten was.  De lunch hebben we, zoals het hier hoort, met de handen naar binnen gewerkt, Elza had kip en ik een lekker visje (ikan) die mij vanaf het bord aanstaarde onder luid gemiauw van een aantal lokale poezen.

Onderweg naar het hotel kregen we toch nog de kans om een traditioneel huis te bekijken waar op dat moment geoefend werd voor een evenzo traditionele dans. De jongens en meiden nodigden ons uit om even te komen kijken en dat was een leuke ervaring.

Na deze tour zijn we met de Bentor, een brommer met een zitplaats aan de voorkant, voor 60 cent naar de Gorontalo Mall gebracht. Wij pasten er net in maar je ziet ze ook voorbijkomen met zes personen. We waren nog maar net binnen of we werden aangesproken voor wederom een foto maar nu met een baby, zo gezegd zo gedaan, alleen vond de baby het niet zo leuk en zette het op een krijsen, dus gauw terug naar mama.

Bentor in Gorontalo

De Bentor is een gemotoriseerde vorm van de zo bekende driewieler de Betjak. Het zijn soms rijdende kunstvoorwerpen en ’s avond zijn ze vaak op een kermisachtige wijze verlicht.

In Singapore hebben we ooit kennisgemaakt met de heerlijk patisserie van BreadTalk. Laat nou hier, in de Gorontalo Mall, BreadTalk Indonesia gevestigd zijn.  Dit konden we niet laten liggen dus onder het genot van een thee en ijskoffie, bij J.C0 heerlijk zitten smullen met een stukje heerlijke patisserie van BreadTalk.

Hierna zij we terug gaan wandelen en kwamen we terecht op een avondmarkt vol met kleding,  juwelen en bijzondere stenen, Ook hier hadden we weer de volle aandacht en moest er van iedereen foto’s worden gemaakt, erg leuk.

De volgende dag hebben we een bezoek gebracht aan de lokale markt in Gorontalo, de Pasar Sentral. Naast de vele schoenen en kleurrijke kleding is er ook een groente, fruit, vlees en vismarkt die wij het leukst vonden om te bezoeken.

Ook hier werden we weer hartelijk ontvangen en het “hello mister” klonk uit elke markthoek. Het is ongelooflijk hoe graag de lokale bevolking hier op de foto gaat. Je hoeft er bijna niet om te vragen zij vragen het aan jou, “mister, picture”.

Markt Gorontalo

Met de bentor daarna weer naar de mall gereden voor koffie en uiteraard een ander lekker stukje patisserie van BreadTalk. Ook nog even in de gigantische supermarkt gekeken voor wat we morgen gaan inslaan voor onze reis naar de Togian eilanden. ’s Avonds nog even een bezoek gebracht op de nightmarket tegen het New Melati Hotel. Het stelt niet veel voor en het zijn alleen maar eettentjes met goedkoop lokaal voedsel maar best leuk om te zien.

Culinair is Gorontalo niet hoogstaand en de meeste lokale gerechten bestaan uit vis tot maïs. Lokaal beroemd is “Binte Biluhuta”, die gemaakt is van maïs, geraspte kokos, basilicum en gedroogde vis of garnalen. Gegrilde tonijn met diverse sauzen is ook erg populair en erg lekker. Je vindt er weinig restaurants maar wij hebben werkelijk heerlijk gegeten in het restaurant van ons hotel.

Wie Binte Biluhuta eens wil proberen hierbij het recept.

Gorontalo is absoluut geen toeristische plaats en er is derhalve dus ook niet veel te zien en te beleven. Wij hebben ons toch vermaakt met de lokale bevolking en de tour was ook leuk. De bevolking is ontzettend vriendelijk en je voelt je absoluut veilig op straat.

De volgende dag gingen we dus op weg naar de Togian eilanden. De ferry vertrekt om 17.00 uur vanuit de haven van Gorontalo. Onze contactpersoon Angus zal ons naar de boot begeleiden, Aan boord hebben we cabin geboekt maar we hebben geen idee wat hiervan moeten verwachtten. Dat lezen jullie in het volgende verslag.

Delen: