Citytrip Hong Kong – Lamma eiland en hop on hop off

Lamma eiland – een oase van rust

Ferry Lama IslandVandaag zijn we vanaf Central Pier 4 in Hong Kong Island met de veerdienst naar Lamma eiland gevaren. Lamma eiland ligt op slechts 30 minuten varen van Hong Kong. Je kunt kiezen voor een aankomst bij de pier van het oude vissersdorp Sok Kwu Wan of de pier van het levendige Yung Shue Wan.

Fisherman VillageWij hebben voor de laatste gekozen vanwege een bezoek aan Fisherman Village, een nagebouwd traditioneel vissersdorp op palen in de baai. Hier ligt ook nog een oude Chinese Junk die bezocht kan worden. Ook kun je hier je geluk beproeven door te vissen zonder haak. In speciale bakken zijn een aantal bijzonder zeedieren te zien zoals de horseshoe crab.

Lamma IslandLamma eiland is een oase van rust zonder auto’s en kent heel veel visrestaurants. De vis wordt hier echter wel letterlijk duur betaald. Je kunt hier ook een Family Trail lopen vanaf Yung Shue Wan naar Sok Kwu Wan of andersom om daarna de ferry weer terug te pakken naar Hong Kong. Onderweg kom je langs de Kamikaze Cave die in de Tweede Wereldoorlog door de Japanners werd gebruikt als startpunt van zelfmoordacties op zee.

Hop on Hop Off in Hong Kong

Hop on hop offNa ons bezoek aan Lamma eiland zijn we naar de Central Star Ferry Pier 7 gelopen voor een rondrit met de “Big Bus“, de Hop on Hop Off tour door Hong Kong. De bussen vertrekken, normaal gesproken, elke 30 minuten.

Er zijn drie routes die je kunt nemen:

  1. The Red Route: Hong Kong Island
  2. The Blue Route: Kowloon (inclusief the Star Ferry)
  3. The Green Route: Hong Kong Island South

Wij zijn begonnen met de groene route naar het zuiden van Hong Kong Island. Het eerste stuk gaat dwars door de hectiek van deze miljoenen stad. Hoge smalle torenflats wisselen zich af met moderne architectuur.

Hong KongHierna wordt het heel anders en kom je in het groene Hong Kong met grote villa’s en stranden waar vele alpha-mannetjes zich staan uit te sloven voor het andere geslacht.  Via deze lijn kun je ook een bezoek brengen het Ocean Park pretpark. Wij zijn uitgestapt bij Aberdeen. Hier kun je een bootreisje maken op een een originele Sampan die je langs het drijvende vissersdrop brengt. Dit is inbegrepen in je busticket.

Drijvend restaurantDe hoofdattractie is echter het grootste drijvende vis- en dim sum restaurant ter wereld dat 2000 diners per dag kan uitserveren. Als je vroeg in de morgen hier heen gaat is het ook de moeite waard om de vismarkt te bezoeken.

The Peak Tram

In het busticket is ook een een bezoek aan The Peak inbegrepen. Deze bestemming en de reis er naar toe met de Peak Tram worden beschouwd als één van Hongkongs meest spectaculaire attracties.

[embedyt] https://www.youtube.com/watch?v=c3254KtzoYg[/embedyt]

The Peak Tram werd geopend in 1888 als exclusief vervoermiddel voor de Britse gouverneur en de bewoners van The Peak. maar tegenwoordig kan iedereen genieten van de steilste kabelspoorbaan van de wereld. De tocht duurt slechts 7 minuten maar is spectaculair vanwege het uitzicht op de wolkenkrabbers in een haast onmogelijke hoek.

The PeakOp The Peak heb je een prachtig uitzicht over de stad en als je blijft tot na de schemering zie je de stad transformeren naar een zee van lichtjes. Je kunt er trouwens ook heerlijke eten. Tip: Bubba Gump Shrimp Co Restaurant & Market 

Hier eindigt ons avontuur in Hong Kong. Via Cebu gaan we nu naar South Leyte voor ons duikavontuur.

Meer informatie over Hong Kong

 

Citytrip Hong Kong – Victoria Bay en Lantau Ngong Ping

Als onderdeel van onze vakantie naar de Filipijnen hebben we een bezoek gebracht aan Hong Kong. We hadden een avond en drie volle dagen tot onze beschikking.

Hong Kong is, net als Macau, een speciale administratieve regio van de Volksrepubliek China. De invloed van Peking is een doorn in het oog van vele activisten in de stad. Tijdens ons verblijf waren er ook grote demonstraties.

Hong Kong hoteluitzicht

Wij verbleven in het Best Western Harbour View hotel in het district Central en West. Aangezien ik een kamer met harbour view had geboekt kwamen we terecht op de 36e verdieping. Het uitzicht werkelijk spectaculair maar de kamers zijn vreselijk klein. De ligging is ook uitstekend want een MTR station ligt vlakbij het hotel.

Hong Kong Victoria Harbour Dinner Cruise and Light Show

Honk Kong Victoria HarbourDeze tour hebben we bij Viator geboekt. Het is een leuk avondje uit met lekker eten en een prachtige uitzicht op de skyline van Hong Kong. Even na achten vindt er een lichtshow plaats op en bij diverse gebouwen. 

Tijdens het eten speelt er een bandje. Op een enkele zangeres na lijken de meeste zo weggelopen te zijn uit een karaokebar. Deze tour begint in Kowloon en wij verbleven in het district Central en West. De MTR biedt dan uitkomst want dit simpel te volgen metrosysteem brengt je snel op de plaats van bestemming. Deze tour vonden we niet  een must do maar wel leuk.

Lantau eiland en Tian Tian Boeddha

De volgende dag zijn we op pad gegaan naar Lantau, het grootste eiland van Hong Kong. Hong Kong Disneyland Resort is gelegen op het eiland en de internationale luchthaven.

Hong Kong luchthaven

Wij gingen erheen voor een bezoek aan de “Big Buddha”.  De Tian Tan Boeddha is een bronzen beeld in Ngong Ping.  Het is de grootste zittende bronzen Boeddha in de open lucht. De bouw van het beeld werd in 1993 voltooid.

Om hier te komen zijn we met de MTR, met één keer overstappen, naar Tung Chung gereisd. Omdat dit een wat verdere bestemming is hebben we een toeristen ticket bij de MTR gekocht. Hiermee kun je een dag onbeperkt reizen.

Nu kun je naar boven lopen, de berg op, en ik zou dat zeker doen als je dit leuk vindt en er de kracht voor hebt. Wij kozen echter voor de kabelbaan naar boven die uitkomt bij Ngong Ping. Door de vele bezoekers is de wachttijd wel erg lang en is het lopen naar boven misschien toch nog een optie aan het worden.

Ngong Ping Skyrail

Ngong Ping 360, Tian Tan Boeddha en Po Lin klooster

Ngong PingNgong Ping 360 is een commercieel toerismeproject waar je aankomt met de kabelbaan. Hier struikel je over de souvenirwinkels en eetgelegenheden. Als je dit gedeelte doorloopt kom je vanzelf bij de Tian Tan Boeddha uit.

En dan begint de klim naar de 34 meter hoge Boeddha die gedaan moet worden via 268 treden. Na enige tijd en wat tussenstops kwam ik boven. Elza niet want die zag dit toch even niet zitten en ging dus ook zitten, beneden op een bankje.

Tian Tan Boeddha Hong Kong

Boven heb je een spectaculair overzicht over de omgeving. De immens grote boeddha zit vredig op een lotus-troon boven een altaar en is omringd door acht kleinere beelden die goden of onsterfelijken voorstellen.  

Uitzicht Boeddha

Na het dalen via 268 treden, hetgeen een stuk makkelijker is, stond ik weer net beide benen op de grond. Hierna zijn Elza en ik het Po Lin klooster gaan bezoeken, die je al ziet liggen op bovenstaande foto.

Po Lin Klooster

Het is een prachtige chan boeddhistische tempel en klooster en een must do wanneer je hier bent. Het klooster werd in 1906 door drie monniken uit Jiangsu opgericht.

Restaurant tip

‘s Avonds hebben we heerlijk gegeten bij Tsui Wah een populair restaurant onder “locals” dat 24 uur open is. De menukaart kent een enorm assortiment aan heerlijke gerecht uit Azië. Zeer aanbevolen. Adres: 15-19 Wellington St, Central, Hongkong

Tot zover ons eerste verslag van citytrip naar Hong Kong.

 

 

Sint Maarten – The Happy Island

Eind maart 2016 hebben Elza en ik een bezoek gebracht aan dit Caribische eiland. Sint Maarten is verdeeld in een Frans en een Nederlands deel. Er wordt Nederlands en Frans gesproken maar de voertaal is Engels. Je hoeft je paspoort niet mee te nemen bij het reizen tussen de beide delen.

Sint MaartenHet Franse deel viel tot 2007 onder het departement Guadeloupe. Deze naam kom je hier sporadisch nog tegen. Nu heeft het zelfbestuur en wordt beschouwd als een overzeese gemeenschap. Het Nederlandse deel is sinds 2010 een apart land binnen het Koninkrijk der Nederlanden. Voorheen was het onderdeel van de Nederlandse Antillen maar nu wordt het gerekend tot de Kleine Antillen.

Sint MaartenOp het Nederlandse gedeelte van Sint Maarten krijg je dollars uit de pinautomaat en op het Franse gedeelte euro’s. Op het Nederlandse deel vindt je het uitgaansleven. Hier vindt je leuke barretjes met de gebruikelijke happy hours, restaurants, adult entertainment en natuurlijk de casino’s voor de goklustigen onder ons. Het Franse gedeelte is groen, heuvelachtig en rustig. Hier moet je naar toe voor culinaire hoogtepunten in de vele restaurants die hier te vinden zijn, zowel op het strand als in het binnenland.

Turquoise Shell InnElza en ik verbleven in de Turquoise Shell Inn, een klein appartementen hotel in Simpson Bay op het Nederlandse gedeelte. Dit hotel ligt zeer gunstig en vlak bij de luchthaven en de doorgaande wegen richting Philipsburg en Marigot. Het heeft een een kleine zwembad en aan de achterzijde toegang tot het strand. De kamers zijn riant, schoon en van alle gemakken voorzien. Het ligt ook gunstig voor duikers want de duikschool van Dive Safaris is vlakbij.

French Bakery Sint MaartenIn de buurt van ons hotel zijn vele kleine supermarktjes te vinden die elke dag open zijn, hetgeen zeer handig was toen wij op zondag aankwamen op Sint Maarten. Zondag is het echt uitgestorven en zijn vele zaken dicht. Op vijf minuten rijden vindt je in Cole Bay een hele grote Carrefour waar je jezelf kunt uitleven als je zelf wat wil koken. Regelmatig haalde ik bij de French Bakery Café Atlantico een stokbroodje en croissantjes. Een aanrader is zeker het kraampje met smoothies die vlakbij de brug staat die richting Marigot gaat aan het begin van de Simpson Bay Road, heerlijk.

Indrukwekkend zijn de schepen die voor anker liggen in de baai. Er ligt een vermogen aan zeilschepen, catamarans en luxe jachten. Tijdens ons verblijf voeren wij, tijdens een duiktrip, achter het gigantische jacht aan van de eigenaar van Victoria Secret.

Sint MaartenTijdens ons verblijf op Sint Maarten hebben we een auto gehuurd waarmee we het eiland verkent hebben. De auto had een speciale stand op de automaat om de af en toe de steile wegen aan te kunnen. Bij een rondje eiland kom je prachtige vergezichten tegen zoals de ruige kust bij Guana Bay met de resten van een villa die in 1995 is verwoest door een hurricane, het windsurf gebied bij Baie de L’Embouchure en het hoog gelegen Colombier met de Loterie Farm waar veel avontuur te beleven is. Het plaatsje Grand-Case is heel leuk om te bezoeken en is de culinaire hotspot van het eiland.

Mullet BayStranden zijn er genoeg op Sint Maarten maar sommige zijn moeilijk te bereiken vanwege een in de weg liggend resort. Onze favoriete stranden zijn Mullet Bay met Rosies Snack Bar waar de lekkerste spareribs van het eiland te vinden zijn, Friar´s Bay, een rustig strand even ten noorden van Marigot, met het Friar´s Bay Beach Café waar je heerlijk kunt eten en Orient Bay in het noord-westen van het eiland.

Orient Bay kent verschillende stranden zoals Kontiki Beach, Kakao Beach, Bikini Beach, Waikiki Beach en Coco Beach met vele beach bars en restaurants. Wij zaten het liefst bij Palm Beach, een rustiger deel met een uitstekende restaurant waar je kunt genieten van de Franse cuisine.

Sint MaartenVele watersport activiteiten zijn hier mogelijk zoals waterskiën, jetskiën, duiken en parasailen. Achter een stapeltje rotsen ga je naar het strand van Club Orient waar je in je geboortekostuum kunt rondlopen en zwemmen. Op de stranden zijn loungebedden en parasols te huur. Bij Palm Beach zijn ze gratis als je er ook gaat eten.

In de buurt van Orient Bay kun je ook nog een prachtige vlindertuin bezoeken. Als lunch tip raden wij de BZH Creperie aan, vlak bij Oyster Pond.

Duiken bij Sint Maarten

Wij hebben op Sint Maarten een aantal keren gedoken met Dive Safaris. Deze uitstekende duikschool staat onder leiding van het Nederlandse echtpaar Henry and Helmie.

Wij hadden echter de pech dat er ontzettend veel wind stond wat vrij ongebruikelijk is voor de tijd van het jaar. Wij vinden dit zeer vervelend omdat we er ziek van worden en daardoor regelmatig de vissen aan het voeren zijn en het is moeilijk om weer aan boord te komen. Weinig gedoken dus.

De duiken die we gemaakt hebben waren onderwater toch zeer de moeite waard. Hoogtepunten waren het bezoek aan de Carib Cargo, een leuk wrak met vele grote kreeften, haaien die je op korte afstand passeerden en enkele schildpadden. Daarnaast vonden we de Bridge erg leuk. Dit is een duikplek waar een oude brug is gedumpt en waar enkele kleine wrakken liggen. Hier was veel vis te vinden maar ook een zeegras etende schildpad die het helemaal niet erg vond als je hem van dichtbij ging bekijken. Leuk was de onverwachte passage van een verpleegstershaai.

Sint Maarten PhilipsburgIn Marigot hebben we op zaterdag de lokale markt bezocht hetgeen van een hoog allemaal troep en allemaal rotzooi was. Ook hebben Elza en ik nog even Philipsburg bezocht. Deze stad op het Nederlandse gedeelte heeft een gezellige boardwalk met strand en uitzicht op de cruiseboten. In het Hardrock Café kun je heerlijk eten. De hoofdstraat, Frontstreet, is een aaneenschakeling van juweliers en merkwinkels met een hoog bling-bling gehalte. Het leukste straatje is Old Street een zijstraatje van Frontstreet. Er is ook een lokale markt maar hiervoor geldt hetzelfde als in Marigot.

Wij vonden Sint Maarten een heerlijk eiland met een echt Caribisch sfeertje, een prachtige natuur, fantastische stranden en heerlijke restaurants. Voor een super relaxte vakantie is dit een aanrader.

Terugkomst van de Togian eilanden

Afgelopen zondag zijn Elza en ik teruggekeerd van onze fantastische duikvakantie op de Togian eilanden bij het Indonesische eiland Sulawesi.

Ferry Togian eilandenDe terugtocht begon op de donderdag met de transfer naar Wakai op de Togian eilanden en vervolgens de ferry naar Gorontalo die twaalf uur duurt. Gelukkig hadden we ook nu weer een hut geboekt. Net als op de heenreis konden we onze intrek nemen in de Captain’s Cabin. De terugreis gingen er wat ruiger aan toe dan de heenreis vanwege de wind en de daarbij horende golven.

BentorVrijdag morgen kwamen we aan in Gorontalo, eindelijk weer in de bewoonde wereld. We hadden er voor gekozen om niet meteen het vliegtuig te pakken, mede door de soms grillige vertrektijden van de ferry. In Gorontalo werden we opgewacht door onze gids Angus die ons, met koffers op het dak, met de bentor naar het hotel bracht.

Maqma Hotel GorontaloIn Gorontalo verbleven we in het uitstekende Maqna hotel dat boven het grote, moderne winkelcentrum van de stad is gelegen. De rijst  èn vis kwamen onze neus en oren uit sinds ons verblijf op de Togian eilanden en het was fijn om bij aankomst gebruik te mogen maken van het ontbijt met lekker brood en veel fruit. Tijdens het diner heb ik genoten van een heerlijk sappig steak en  Elza van een heerlijk bordje spaghetti.  ‘s nachts werden we nog verrast door een aardbeving.

‘s Zaterdag zijn we door Angus naar de luchthaven van Gorontalo gebracht voor het eerste deel van de vlucht naar Jakarta via Makassar. Op Jakarta moesten we weer inchecken voor de vlucht naar Amsterdam met Garuda.

Garuda IndonesiaTijdens de incheck wilde we graag nog comfort stoelen boeken en de man achter de balie had daar best wel wat werk aan. Toen we eindelijk comfort stoelen hadden gekregen vroeg de man of we een bonnetje wilde hebben. De extra kosten bedroegen dan 120 dollar, waarna hij over de balie ging hangen en ons toefluisterde dat hij het wel kon regelen voor 60 dollar, zonder bonnetje. Dat laatste werd het dus!

Singapore Wine and SpiritsDeze vlucht had een stop op Singapore waarbij je het vliegtuig met al je handbagage moet verlaten voor ongeveer een half uur tot een uur. Bij een aantal mensen schoot dit in het verkeerde keelgat. Maar ja elk nadeel kent zijn voordeel want we kregen ieder een tegoedbon van 30 Singapore dollar, te besteden in diverse winkels waaronder de drankenzaak. Uiteraard ging alle Hollanders in een draf naar deze zaak en de flessen drank en tegoedbonnen vlogen over de toonbank. Ook wij hebben zo twee gratis flessen drank weten te scoren. Ook deze reis was dus weer bijzonder.

Naar Una Una en snel weer terug

Boot naar Una UnaOp vrijdag 2 oktober zijn we met een privéboot naar Una Una gevaren. De overtocht kost 800000 rupiah wat neerkomt op ongeveer 60 euro. Er gingen nog 4 anderen mee hetgeen het weer wat voordeliger maakte. De boot is een traditionele boot uit Sulawesi en is niet echt gebouwd voor westerlingen. Dus zaten we vrij krap en opgevouwen voor ongeveer drie uur lang op zee.

Una UnaUna Una is een prachtig mooi eiland en kent een actieve vulkaan waar je naartoe kunt hiken. Dit schijnt echter een pittig tochtje te zijn. Er is een dorpje aanwezig waarvan de bewoners het erg leuk vinden als je langskomt. Je wordt overal vriendelijk begroet en in twee lokale winkeltjes kun je nog wat snacks kopen. Je kunt over het strand er naar toe lopen of via een zandweg.

Sanctum Una UnaJe kunt er goed duiken maar we hebben een slechte ervaring gehad met de duikschool van Sanctum Una Una. Wij zijn gelukkig ervaren duikers want de daar aanwezige divemaster had bepaalt geen idee hoe hij een groep duikers moest begeleiden.  De eerste duik ging het al mis want ze wisten niet hoe ze om moesten gaan met onze din aansluiting op de fles. Ik zij nog dat het simpel opgelost kon worden door het verwijderen van de plug maar dat was allemaal te moeilijk voor hem en hij ging er naar kijken bij de volgende duik. We moesten nu maar zolang hun spullen gebruiken waardoor Elza ook haar duikcomputer niet kon gebruiken.

Achteraf hadden we dit beter niet kunnen doen wat onderwater ging bij Elza de dieptemeter kapot en zonder duikcomputer werd dit te riskant en braken wij de duik af. De divemaster was niet in de buurt was hij was er als een torpedo van door gegaan. Toen we boven kwamen kwam de boot eraan maar we waren al flink afgedreven naar het strand. De schipper kon de boot niet goed onder controle krijgen en vanwege veiligheid hebben we hem weggestuurd om vervolgens maar gekozen om aan te spoelen op het strand. Dit was echter een hachelijk avontuur want we werden door de hoge golven op de rotsachtige ondergrond gesmeten met als gevolg vele blauwe plekken bij Elza en een pijnlijke knie en rug bij mij..

De tweede duik, de volgende dag, begon met een ontmoeting met dolfijnen op de bootreis erheen. We hadden onze eigen spullen gelukkig weer in gebruik en het ging goed tot twintig minuten duiktijd. Ik kreeg opeens enorme pijn in mijn knie en rug en moest helaas de duik afbreken. Ik heb hierna niet meer kunnen duiken bij Una Una. Elza heeft gelukkig wel nog kunnen duiken. Het is ook zeer bedenkelijk dat ze vrij onervaren duikers op een diepduik sturen zonder computer met als gevolg decompressieziekte bij één van hen, waar trouwens niks mee gedaan werd.

Daarnaast is ook geen enkele diveinstructor en management aanwezig die goed toezicht kan houden. Het resort ligt prachtig maar daar is dan ook alles mee gezegd. Het eten is slecht en er kan geen lachje vanaf bij de bediening, kortom een teleurstellende ervaring. Elza en ik besloten na dag twee om Una Una op maandag te verlaten. Er werd weer een boot gecharterd en met z’n zessen keerden we terug naar de Black Marlin in Kadidiri op de Togean eilanden. Bij aankomst was iedereen blij verrast en werden we met een enorme hartelijk ontvangen. Een paar dagen later was iedereen vanuit Una Una overgekomen met dezelfde verhalen

Na een paar dagen niet gedoken te hebben probeerde ik in de middag op het duiken weer op te pakken en met succes. De laatste dagen van ons verblijf op de Togian eilanden hebben we nog heerlijk gedoken met als een slotstuk drie prachte muurduiken bij de Atolls. Elza heeft in het totaal 37 duiken gemaakt en ik 24. Het was een prachtige duikvakantie in een bijzonder gebied.

Duiken met Black Marlin bij de Togian eilanden

De Luxe kamer Black MarlinHet Black Marlin Dive Resort heeft een drie sterren PADI/SSI duikschool met zeer eenvoudige accommodatie. Wij sliepen in een de luxe kamer met een groot bed met klamboe, een ventilator en een hangmat op de veranda en uitzicht op zee.

Badkamer Black MarlinWater en elektriciteit zijn hier een groot probleem en we hadden twee keer per dag, ‘s ochtends en ‘s avonds een uurtje water. In de badkamer staat een groot ton die je dan kan bijvullen. Een paar keer per week komt er een waterboot voorbij om de reservoirs te vullen. Naast het toilet staan een emmer die je vult met zeewater voor het doorspoelen.  Het is dus geen resort voor luxe zoekers en Elza en ik wel wat gewend.

De Luxe Kamer Black Marlin

Communicatie met de bewoonde wereld is bijna onmogelijk. Internet is niet aanwezig en mobiele telefonie is zeer lastig, zelfs met de Indonesische simkaart die ik in Gorontalo had gekocht. Een sms glipt er nog wel eens door heen. In het resort kan betaalt worden met een creditcard maar dan moet je, voor een verbinding, met de “creditcard” boot naar een nabijgelegen strand om de hoek waar je al dobberend op zee kunt betalen.

Black Marlin Dive Resort

Het eten is zoals verwacht, rijst, noedels, een enkele keer kip, veel vis en gestoomde groentes. Regelmatig staat er ook pasta met vis op de kaart, Het ontbijt is sober met twee sneetjes brood met ei en wat fruit. Gelukkig hadden we nog wat Nutella, pindakaas en hagelslag over. We hopen elke keer dat het brood op is want dan krijgen we flensjes met chocoladesaus. Jammer is ook dat er in deze periode zo weinig fruit beschikbaar is.

De avond in Black Marlin

‘s Avonds is er niet veel meer te doen dan een potje pool op een iet wat scheef staand biljart, onder het genot van een Bintang bier of wat kletsen met elkaar wat heel gezellig is. Om elf uur ‘s avonds gaat de elektriciteit uit tot half zes ‘s morgens, als het meezit.

Black Marlin en JekoDe duikschool van Black Marlin is uitstekend ingericht en staat momenteel onder de bezielde begeleiding van Dani uit Oostenrijk en haar vriend Jeko uit Italië. Het duiken is hier fantastisch met de meeste duikplekken op korte afstand varen. Je vindt hier echt alles van het meest prachtige koraal tot schitterende muren en muckdiving plekken. Het onderwaterleven is zeer rijk met een grote variëteit aan diersoorten en het koraal is werkelijk prachtig en gezond. Plezierig was het ook om te zien dat hier geen afval op de riffen te vinden is.

Schildpadden hebben wij hier nog niet gezien maar wel regelmatig veel grote Napoleon Bumpheads die op kort afstand benaderd konden worden. Eagle rays en haaien kunnen hier ook gespot worden maar dan heb je stroming nodig. Voor onderwaterfotografie is dit een prachtig gebied om te bezoeken, zeker voor macrofotografie. Kom je hier alleen voor het grote spul dan kun je teleurgesteld worden.

Duikplekken Kadidiri

Een van de hoogtepunten was het bezoek aan de B42 Bomber Wreck dat aan de andere kant van het eiland Kadidiri ligt op ongeveer 20 tot 25 meter diep. Deze bommenwerper is hier in mei 1945 neergestort en is door de beschutte ligging nog in goede staat en prachtig begroeid.

De zee is hier ontzettend kalm door de beschutte ligging en alleen ‘s middag kan het wat gaan waaien waardoor er golven ontstaan. Wij zijn vaak te water gegaan en weer boven gekomen in een spiegelglad zeeoppervlakte. Het water hier is kristalhelder met een zicht van vaak meer dan 30 meter. Er kan wel stroming zijn maar wij hebben dit weinig meegemaakt. Een keer hebben we een driftduik gemaakt in zeer sterke stroming en dat was dikke pret. Bij het resort hebben we twee keer dolfijnen zien voorbijkomen die af en toe grote sprongen in het water maakten.

Onze vaste duikgids Edwin vond een hoop tijdens het duiken en was onze steun en toeverlaat. Elza heeft zoals te verwachten de meeste duiken gemaakt waarbij zelf een paar keer 4 op één dag. Ikzelf hield het vaak bij twee en een enkele keer drie bij een nachtduik. Muckdiving is hier prachtig te doen op twee duikplekken, Little Lembeh en Channel. Hier vindt je vele mooie naaktslakken, garnaaltjes, krabbetjes en frogfish. Leuk was dat ik op één van de duiken in Channel de frogfish vond. Deze twee duikplekken zijn ook de plekken waar een nachtduik wordt gedaan.

We hebben ook een aantal keren een krokodil vis gevonden en op een speciale duik op het huisrif samen met Jeko een zwangere pygmee seahorse die Elza prachtig heeft vastgelegd op de foto. Zij komt uiteraard weer met veel beeldmateriaal thuis. Nu nog Una Una, onze volgende bestemming.

De overtocht naar de Togian eilanden

Ferry Togian eilandenVanuit Gorontalo zijn Elza en ik met de ferry vertrokken naar de Togian eilanden, een vaartocht van ongeveer 12 uur. In de haven van Gorontalo was het een drukte van belang en onze gids ging voor de kaartjes kopen voor de economy class en de duikschool had voor ons een hut geregeld aan boord. De overtocht kost 64000 rupiah per persoon enkele reis (nog geen 5 euro) de hut kostte …… rupiah maar dan kregen we ook de de Captains Cabin met airco, wel moest nog even het slot van de deur er in worden gezet. De hut was voorzien van twee bedden een grote en een kleine en het laat zich raden wie er op de kleine mocht slapen!

Elza gaat aan boordDe boot zou om vijf uur vertrekken maar dat is hier heel variabel. Het laadruim werd volgestouwd met een paar auto’s, scooters, veel voedsel en veel huisraad. Daar tussen liep een aantal kippen vrolijk rond te scharrelen. Wij hadden brood meegekregen voor het resort. De veerdienst vertrekt op dinsdag en vrijdag vanuit Gorontalo en terug op maandag en donderdag

Captain's CabinUiteindelijk was het dan zover we gingen vertrekken. In plaats dat ze achteruit de haven uitvoeren werd het schip in de krappe haven, waar nog een ferry voor anker lag, gekeerd, hetgeen een heel gedoe was. Eenmaal buitengaats stopte het schip er keerde terug want ze waren wat vergeten. Het vergeten artikel werd snel vanaf de kade op de boot gegooid en toen begon opnieuw het ritueel van het keren van het schip, dat nu iets makkelijker ging omdat het tweede schip inmiddels was vertrokken.

Ligplaatsen ferry Togian eilandenDe passagiers slapen aan dek, binnen op de grond of op houten stapelbedden zonder matras. Er is ook nog een Business Class met wat luxere stoelen en er zijn vier hutten aan boord. Aan boord is drinken te krijgen en wat snacks maar wij hadden ons voorbereid door in de enorm grote supermarkt van Gorontalo brood, kaas, pindakaas, corned beef, Nutella en hagelslag te kopen.

De scheepsbrugIn de ochtend werden we wakker van de tv in de stuurhut. We hadden nog wat over dus het was tijd voor een ontbijt. Inmiddels waren de Togian eilanden in zicht en waren we getuigen van een prachtige zonsopkomst. De veerboot vaart langs het Black Marlin Resort waarbij er luid getoeter word met de scheepshoorn om te laten weten dat er gasten aan boord zijn. Ik mocht ook nog een kijkje nemen in de stuurhut en heb even gebabbeld met de kapitein.

WakaiBij aankomst in Wakai op Kalidiri, werden we al opgewacht door de mensen van het Black Marlin Dive Resort en onze bagage werd overgeladen op hun boot. We keken onze ogen uit wat er allemaal van boord kwam zoals een compleet, protserig, bankstel dat even later met veel pijn en moeite op een lokale boot werd gezet voor verder transport. Het was een hele ervaring maar uiteindelijk zijn we dan toch aangekomen in het paradijs dat de Togian eilanden heet.

Op weg naar de Togian eilanden

Op 17 september zijn Elza en ik vertrokken voor onze duikvakantie op de Togian eilanden bij het Indonesische eiland Sulawesi.

De Togian- of Togean-eilanden zijn een archipel in de Golf van Tomini, Indonesië. De eilandengroep bestaat uit 56 verschillende eilanden die alle gelegen zijn aan de kust van Sulawesi.

Togian eilanden

We hebben gevlogen met KLM naar Jakarta en na een stopover in het, vlakbij de luchthaven gelegen, FM7 Hotel in Jakarta zijn we de volgende dag, vroeg in de ochtend, doorgevlogen naar Gorontalo op Sulawesi met Garuda Indonesia. Toen de daling werd ingezet zagen we de Togian eilanden onder ons voorbij glijden.

Grand Q Hotel GorontaloOm een beetje te acclimatiseren en vanwege de niet dagelijkse ferry naar de Togian eilanden, bleven we vier dagen in Gorontalo. Hier verblijven we in het mooie Grand Q Hotel.  Volgens ons zijn we de enige toeristen in Gorontalo en worden we, op een vriendelijke manier, bekeken als een bezienswaardigheid. Iedereen lacht en zwaait ons vriendelijke toe en sommige komen op je af om je een hand te geven. We voelen ons een beetje als ontdekkingsreizigers die voor het eerst kennismaakt met een stam.

Op de dag van aankomst hebben we niet veel gedaan behalve wat rondgelopen, geld opgenomen bij de bank naast het hotel, een lokale simkaart gekocht van Simpati en heerlijk gegeten in het hotel. Hierna ging het licht snel uit.

Fort in GorontaloDe volgende dag zijn we, na een heerlijk ontbijt, vertrokken met onze gids voor een tour in de omgeving van Gorontalo. Als eerste bezochten we het Otanaha Fortress een overblijfsel uit het voormalige koninkrijk uit 1522 van koning Ilato. Om de 348 treden naar boven te vermijden reden we de heuvel op via een alternative route. Het was namelijk snikheet die dag met temperaturen van 35+.

Op het moment dat wij het fort bezocht was er ook een grote groep High School leerlingen aanwezig en die vonden ons meer interessant dan het fort zelf. We moest dus steeds op de foto met hen en de leerkrachten onder luid gegiechel van de meisjes. Waarschijnlijk zijn we nu, als de mensen uit Belanda, ter plaatse het gesprek van de dag op Facebook.

Huis van Soekarno in GorontaloHierna bezochten we nog het eerste huis van de voormalige president van Indonesië Soekarno en een traditioneel huis dat helaas gesloten was.  De lunch hebben we, zoals het hier hoort, met de handen naar binnen gewerkt, Elza had kip en ik een lekker visje (ikan) die mij vanaf het bord aanstaarde onder luid gemiauw van een aantal lokale poezen.

Onderweg naar het hotel kregen we toch nog de kans om een traditioneel huis te bekijken waar op dat moment geoefend werd voor een evenzo traditionele dans. De jongens en meiden nodigden ons uit om even te komen kijken en dat was een leuke ervaring.

Gorontalo BentorNa deze tour zijn we met de Bentor, een brommer met een zitplaats aan de voorkant, voor 60 cent naar de Gorontalo Mall gebracht. Wij pasten er net in maar je ziet ze ook voorbijkomen met zes personen. We waren nog maar net binnen of we werden aangesproken voor wederom een foto maar nu met een baby, zo gezegd zo gedaan, alleen vond de baby het niet zo leuk en zette het op een krijsen, dus gauw terug naar mama.

In Singapore hebben we ooit kennisgemaakt met de heerlijk patisserie van BreadTalk. Laat nou hier, in de Gorontalo Mall, BreadTalk Indonesia gevestigd zijn.  Dit konden we niet laten liggen dus onder het genot van een thee en ijskoffie, bij J.C0 heerlijk zitten smullen met de patisserie van BreadTalk.

Hierna zij we terug gaan wandelen en kwamen we terecht op een avondmarkt vol met kleding,  juwelen en bijzondere stenen, Ook hier hadden we weer de volle aandacht en moest er van iedereen foto’s worden gemaakt, erg leuk.

Pasar Sentral GorontaloDe volgende dag hebben we een bezoek gebracht aan de lokale markt in Gorontalo, de Pasar Sentral. Naast de vele schoenen en kleurrijke kleding is er ook een groente, fruit, vlees en vismarkt die wij het leukst vinden om te bezoeken.

Ook hier werden we weer hartelijk ontvangen en het “hello mister” klonk uit elke markthoek. Het is ongelooflijk hoe graag de lokale bevolking hier op de foto gaat. Je hoeft er bijna niet om te vragen zij vragen het aan jou, “mister, picture”.

Met de bentor daarna weer naar de mall gereden voor koffie en uiteraard een ander soort patisserie bij BreadTalk. Ook nog even in de gigantische supermarkt gekeken voor wat we morgen gaan inslaan voor onze reis naar de Togian eilanden. ‘s Avonds nog even een bezoek gebracht op de nightmarket tegen het New Melati Hotel. Het stelt niet veel voor en het zijn alleen maar eettentjes met goedkoop lokaal voedsel.

Binthe BiluhutaCulinair is Gorontalo niet hoogstaand en de meeste lokale gerechten variëren van vis tot maïs. Beroemde is “Binte Biluhuta”, die gemaakt is van maïs, geraspte kokos, basilicum en gedroogde vis of garnalen. Gegrilde tonijn met diverse sauzen is erg populair en erg lekker. Je vindt er weinig restaurants maar wij hebben werkelijk heerlijk gegeten in het restaurant van ons hotel.

Gorontalo is absoluut geen toeristische plaats en er is derhalve dus ook niet veel te zien en te beleven. Wij hebben ons toch vermaakt met de lokale bevolking en de tour was ook leuk. De bevolking is ontzettend vriendelijk en je voelt je absoluut veilig op straat.

Morgen, 22 september, gaan we dus op weg naar de Togian eilanden. De ferry vertrekt om 17.00 uur vanuit de haven van Gorontalo. Onze contactpersoon Angus zal ons naar de boot begeleiden, Aan boord hebben we cabin geboekt maar we hebben geen idee wat hiervan moeten verwachtten. Dat lezen jullie in het volgende verslag.

Weekend in het Groene Hart – Oegstgeest

Begin juli 2015 zijn Elza en ik een weekendje weg geweest in het Groene Hart van Nederland in Oegstgeest.

OegstgeestOegstgeest ligt in Zuid-Holland in één van de vroegst bewoonde delen van het kustgebied. De vroegste sporen van bewoning zijn aangetroffen in een uitloper van een strandwal in de Elsgeesterpolder, waar in de tweede eeuw na Christus een Bataafse nederzetting gevestigd was. Schrijver en beeldend kunstenaar Jan Wolkers is hier geboren. Een van zijn boeken, “Terug naar Oegstgeest”, refereert naar zijn geboorteplaats.

Kasteel Oud PoelgeestWe verbleven in  het hotel dat bij Kasteel Oud-Poelgeest gelegen is. Het kasteel ligt op een landgoed van ruim 10 ha. met loofbos, vijver en waterlopen waarop ook een koetshuis uit de 19e eeuw, een kapel, een tuinmanswoning en een waterput te vinden zijn. Het kasteel is rond 1640 opgebouwd in de huidige stijl en heeft vele eigenaren gekend.

Een beroemde bewoner van het kasteel was de Leidse professor Herman Boerhaave rond 1725. Hij plantte bijzondere bomen en gewassen aan op het landgoed en legde er een kruidentuin aan. De uivormige torens dateren van de negentiende eeuw.

Kasteel Oud PoelgeestIn het bos rond het kasteel hoor je vaak het gekrijs van een niet endemische vogel, een parkiet. Deze luidruchtige gast heeft hier een hele kolonie gevormd en is een bedreiging voor de Nederlandse vogels vanwege het roven van eieren tijdens het broedseizoen.

Vrijdagavond hebben we voor het diner in het hotel nog even een drankje genomen op het strand van Katwijk

Naar de website van Kasteel Oud Poelgeest

Fietstocht vanuit OegstgeestOp zaterdag hebben we via het hotel e-bikes gehuurd en zijn we gaan fietsen langs de Kagerplassen en richting de kust, het was er mooi weer voor. We fietsen door een prachtige Nederlands landschap met weidse uitzichten en zijn vele molens. Een waterrijk gebied waarbij we. een paar keer, gebruik moesten maken van een fietspontje, wat erg leuk is. Er zijn vijf veerponten in en rond de Kagerplassen.

KagerplassenDe Kagerplassen is een stelsel van veenplassen in het noorden van de provincie Zuid-Holland dat als recreatiegebied en als visgrond wordt gebruikt. De plassen liggen tussen Warmond, Oud Ade, de Haarlemmermeer en Sassenheim, grotendeels in de gemeente Teylingen. De plassen worden omzoomd door een netwerk van kleine rietsloten en vaarten en maken deel uit van het Hollands-Utrechts veenweidegebied. Er liggen veel en relatief grote eilanden in en tussen de plassen.

KagerplassenWij gingen met het pontje vanuit Buitenkaag over naar het Kagereiland met het dorpje Kaag. Tijdens de overtocht zagen we nog een mooie bruine Kiekendief boven de rietkragen zweven. Op het eiland hebben we heerlijk geluncht bij het Kompas. Het was er erg druk met watersportliefhebbers en de boten gingen af en aan. Zittend op het terras aan water hebben we hier erg van genoten.

DuinenNa de lunch zien we verder gaan fietsen richting zee en na een verfrissend drankje en een snack van garnalenkroketjes op het strand, gingen we via de duinen richting Katwijk om daarna weer terug te keren naar het hotel. Het was een mooi fietstochtje. ‘s Avonds hebben we heerlijk gegeten bij restaurant OX in Oegstgeest, een aanrader.

De zondag hebben we doorgebracht op het strand in Noordwijk bij ons favoriete strandtent De Zeemeeuw. In de middag sloeg het weer om en na de lunch zijn we dan ook huiswaarts gekeerd. Het was weer een leuk weekend.

Weekendje naar de Bourgogne

In het Pinksterweekend van 2015 zijn we met z’n allen naar de Bourgogne in Frankrijk afgereisd voor een verblijf bij Frans en Tilly Bartels. Zij wonen in het kleine dorpje Cormot Le Grand dat vlak bij Nolay ligt.

Nolay Bourgogne

Nolay is een gemeente in het Franse departement Côte-d’Or en maakt deel uit van het arrondissement Beaune. Het is een klein middeleeuws dorp met vakwerkhuizen, een oud kapelletje, een wasplaats en een prachtige markthal.

Frans en Tilly wonen als God in Frankrijk in een prachtige huis aan de rand van Cormot in de Bourgogne. Rondom het huis is een prachtige tuin met boomgaard en achter het huis een mooie wijngaard. Het stuk land voor het huis is ook in hun bezit en daar worden schapen gehouden.

Maison Bartels Cormot Le Grand

Wij, John, Elza, dochter Tamara en haar vriend Michel zijn op donderdagmiddag vertrokken en na acht en een half uur rijden (inclusief twee stops) kwamen we midden in de nacht aan in Cormot. In de Bourgogne ga je natuurlijk niet naar bed zonder genoten te hebben van een glas wijn. Onze dochter Samantha en schoonzoon Joris kwamen een dag later.

Na een lekker ontbijt en bijkletsen met Frans, Tilly en Elly, haar zus, gingen we vrijdag met z’n allen op pad naar een prachtige uitkijkpunt. Het uitzicht was schitterend. Hier vonden we ook nog een verlaten restaurant en woonhuis. Bizar was dat het leek of de mensen plotseling waren verdwenen want alles lag nog op tafel en de kamer zag er uit als of er nog steeds iemand woont.

Frans, Tilly en Elly gingen hierna naar huis en wij gingen naar naar La Rochepot om te lunchen en een bezoek te brengen aan het kasteel. We hebben geluncht bij Le Monsegur, een bijzonder restaurant. We werden verwelkomt door de eigenaresse die ons vertelde dat zij jongeren opving die het moeilijk hebben gehad of die hun eigen land hebben verlaten om hun geluk in Frankrijk te vinden.

Le Monsegur

Het kleurrijke restaurant heeft een drie-gangen dagmenu dat door deze jongeren wordt bereidt. Voor 13,50 euro kregen we een heerlijke, eenvoudige, maaltijd voorgeschoteld met eerlijke producten uit eigen tuin. Na een bezoek aan de tuin en het winkeltje waar ze eigen gemaakte producten verkopen zoals likeur en confiture, gingen we een bezoek brengen aan het nabijgelegen kasteel.

Château de La Rochepot

Kasteel Rochepot

Het Château de la Rochepot is een 13e-eeuws kasteel gebouwd in de 13e eeuw op een uitloper van kalksteen in het noorden van het dorp La Rochepot. Zoals vele kastelen viel het in verval en pas in de 19e eeuw werd het gerestaureerd door de familie Carnot. Het staat al geruime tijd te koop. Het is een prachtige kasteel en een bezoek waard.

Naar de website van het kasteel

Hierna hebben we nog een bezoek gebracht aan le Bout du Monde, het einde van de wereld. Hier vindt je grotten en een waterval. Het is een bekende plek voor bergbeklimmers.

Op zaterdag, Joris en Samantha waren inmiddels ook gearriveerd, zijn we Beaune gegaan voor een bezoek aan de markt en het beroemde Hôtel-Dieu.

Hôtel-Dieu

De Hospices Civils de Beaune of kortweg Hospices de Beaune is een liefdadigheidsinstelling opgericht in 1443 door Nicolas Rolin als een armenhospitaal in Beaune. Het oorspronkelijke hospitaal, het Hôtel-Dieu wordt beschouwd als één van de pronkstukken van de Vlaams-Bourgondische bouwstijl, die aanleunt bij de laat-gotiek uit de 15e eeuw. Tegenwoordig doet het gebouw dienst als museum.

Beaune Hotel Dieu

Naar het einde van de Honderdjarige Oorlog (1337-1453) heerste in Frankrijk een grote armoede en hongersnood.Deze hongersnood kostte in Beaune alleen al aan drie vierde van de inwoners het leven. In het licht van die situatie beslisten Nicolas Rolin, kanselier van de hertog van Bourgondië Filips de Goede, en zijn vrouw Guigone de Salins op 4 augustus 1443 om een hospitaal voor armen te voorzien. Op 1 januari 1452 werd de eerste patiënt in het centrum verzorgd. Ouderen, invaliden, wezen, zieken, zwangere vrouwen en armen hadden er van de middeleeuwen tot in de 20e eeuw gratis toegang.

Het gebied rond Beaune staat bekend om zijn wijnen en om zijn jaarlijkse wijnverkopen georganiseerd door de Hospices de Beaune. Deze organisatie werd gesticht in 1442 door Nicolas Rolin, kanselier van de graaf van Bourgondië, en zijn vrouw. Dankzij giften in het verleden bezit deze organisatie wijngaarden in de beroemdste delen van Bourgogne.

Wijngaard Bourgogne

Na dit bezoek reden we langs de vele wijngaarden weer terug naar Cormot. Vele van deze wijngaarden zijn ommuurd en Joris wist te vertellen dat hoe hoger de muur hoe duurder de wijn was.

‘s Middags gingen we richting Chalon-sur-Saône om daar in een grote supermarkt inkopen te doen voor de BBQ die avond. Onderweg kwamen we diverse wijnkelders (cave) tegen waar je ook kunt proeven. We zijn gestopt bij een cave waar je de, wat duurdere, Mercurey wijnen kunt proeven. Het resultaat van deze proeverij was dat er een aantal flessen de  auto in meegingen. Na de boodschappen gingen we terug wat aan het einde van de middag volgde er weer een wijnproeverij.

Wijnproeverij Mazenay

De hele familie ging om 18.00 uur mee voor deze wijnproeverij bij Cédric Pistre in het dorpje Mazenay. Dit werd een uitermate gezellige proeverij en de wijn vloeide rijkelijk.  Na heel wat uurtje waarbij de stemming steeds vrolijker werd was het toch tijd om huiswaarts te keren want er moest nog gegeten worden. Met een auto vol met dozen wijn keerden we terug naar Cormot waar de gezelligheid werd voortgezet tot laat in de avond met de BBQ en opgetrokken flessen wijn, joie de vivre.

Op zondag hebben we met z’n allen de markt in Chagny bezocht. Dit is één van de leukste markten in de omgeving waar je heerlijke streekproducten kunt vinden. Ikzelf heb er nog een aantal tomatenplanten gekocht die ik in Nederland moeilijk kan krijgen.

Uitzicht Saint Romain

Daarna nog een tour gemaakt door de Bourgogne langs de tegen de bergen aangebouwd dorpje Saint Romain. Ook nog even gestopt op een mooi uitkijkpunt. ‘s Middags lekker uitgerust en tijdens het diner genoten van de heerlijk kip die Tilly had klaargemaakt. Ook de avond werd rustig doorgebracht. Maandag, tweede Pinksterdag, zijn we weer richting huis gereden. We hebben een heerlijk weekend gehad maar het afscheid was zwaar en we kunnen het maar moeilijk loslaten. Zeker voor herhaling vatbaar.

Alle foto’s van dit lange weekend in de Bourgogne

[AFG_gallery id=’13’]