Categoriearchief: Jordanie

Gözleme een lekkere Turkse pannenkoek

Tijdens onze reis door Jordanie hebben we vaak Gözleme gegeten als bijgerecht bij vele maaltijden. Het is een van oorsprong Turks gerecht dat met de hand wordt gekneed,uitgerold of als een pizza in de lucht rondgedraaid om de juiste dikte te krijgen. Bij het eten van bijvoorbeeld Mansaf gebruik je het brood als bestek waarbij je de rijst tussen een stuk brood klemt.

Gözleme wordt ook vaak gevuld met spinazie en kaas, gekruid gehakt, zeevruchten, ei, aardappelen en paddestoelen. Zelf vonden we het heel lekker om hem te vullen met chocolade pasta.

Gözleme op de sacTraditioneel wordt de Gözleme gebakken op een sac, tawa of tava. Dit is een grote, platte of bolle schijfvormige bakplaat gemaakt van metaal, meestal plaatijzer, gietijzer, plaatstaal of aluminium. In Jerash werden ze gebakken op grote kiezelstenen in een houtoven.

Recepten kun je vinden bij:

Rode Zee ontdekkingen in de Golf van Aqaba

De Rode Zee hier bij Aqaba zit vol met wonderen uit de natuur. De afgelopen dagen hebben we weer prachtige en bijzondere wezens mogen aanschouwen in het heldere water bij Tala Bay.

Red Sea Toadfish De eerste bijzondere ontmoeting vond plaats, gisteren op het Kiwi reef. Een prachtige rif waar je lange tijd tussen mooie stukken koraal op wit zand kunt rondstruinen.

Hamza had ons van te voren al ingelicht dat hier mogelijk een Red Sea Toadfish te vinden was die zich overdag verstopt in de holen onder het koraal. En wat een geluk hadden wij om deze, uiterst moeilijk vindbare vis, inderdaad te vinden en ook te kunnen fotograferen. De foto’s zijn geplaatst op Elza’s Onderwaterwereld .

Rode octopus Die avond kregen we een spectaculaire nachtduik gepresenteerd. In het pikkedonker gingen we het water in gewapend met onze lampen.

Na enige minuten verscheen er eerst een felrode octopus in onze licht gevolgd door een boven ons zwemmende barracuda.

geel zeepaardje Daarna vonden diverse schepsels op onze speurtocht in het donkere water. We vonden kleine lionfish, rode garnaaltjes in het groene zeegras, sepia, krabbetjes maar één van de hoogte punten was toch wel de vondst van het gele zeepaardje, dat al in vier maanden niet meer gezien was. Ook zagen we nog een prachtige calamari door het water schieten.

Niet veel later zagen we op de bodem een prehistorisch monster rondkruipen. Het was een “Clamb Digger” een soort kreeft maar zonder scharen. Elza had de grootste moeite om het dier op de foto te krijgen want hij was razend snel en probeerde steeds weg te komen.

clamb digger Aan het einde van de ruim zestig minuten durende nachtduik kregen we als toetje ook nog het zwarte zeepaardje te zien die in het donker helemaal paars kleurt wanneer je hem beschijnt met je lamp.

De volgende dag begonnen we met een duik op het huisrif. Het huisrif hier in Tala Bay is geweldig. je kunt gaan zoeken in het zeegras maar ook op drie prachtige riffen die tot dieptes van 30 meter gaan.  In het zeegras vonden we hele kleine anemoontjes met een hele kleine nemo erin.  Erg grappig was de vondst van een murene in het zeegras die moeite had om z’n onbijt weg te krijgen. Redelijk uniek want ze jagen meestal ‘s nachts. Elza heeft er een filmpje van gemaakt.

Vandaag  zagen we nog op het Japanese Garden Reef een “banded snake eal”.  Ook een leuke vondst voor een maandagmiddag. Gisteren en vandaag dus drie duiken per dag gemaakt met een duur van meer dan een uur per keer. We zijn dus nu wel een beetje moe.

Tussen de middag eten we altijd bij de Beach Bar. Hier krijg je echte duikersmaaltijden voorgeschoteld zoals pizza, pasta en sandwiches met patat. Als duiker krijg je hier ook nog eens 20% korting.

Alle onderwaterfoto’s die door Elza in Jordanie gemaakt zijn

[AFG_gallery id=’5′]

Een duikverslag en een rustdag op Tala Bay in Aqaba

Cedar Pride Aqaba Gisteren hebben we opnieuw gedoken op het scheepswrak van de Cedar Pride. Aangezien onze divemaster Hamza het te druk had met allerlei beginnelingen vroeg hij ons of we zelf het schip wilde verkennen. Dit was natuurlijk geen probleem.

Elza en ik zijn na wat speurwerk in het eerste gedeelte van het wrak onder het schip door gedoken naar de andere kant. Aangezien het schip op zijn kant ligt was hier een enorme scheepswand te bewonderen. We hebben dit tot aan de achterzijde bekeken en zijn toen via de dekkant weer teruggegaan.

Tank Aqaba De tweede duik ben ik niet meegegaan vanwege een licht zeurderige hoofdpijn. Elza is wel meegegaan maar vond deze duik niet echt indrukwekkend. Het enige wat wel leuk is de bezichtiging van een militaire tank die op de bodem is geplaatst. Omdat dit stuk oorlogsijzer niet zo diep ligt is dit ook een gewilde plek voor de glasbodemboten.

De derde duik zijn we weer met z’n tweeën gegaan en hebben we gedoken op Rainbow Reef. Ook weer een mooie duik met aan het einde een indrukwekkend uitzicht op een aantal “powerlines” die naar Egypte gaan. De groene schorpioen vis was een bijzonder vondst.

Elza is hier, samen met Hamza voor de derde keer deze dag, naar 25 meter gegaan. Ik bleef, om lucht te sparen, op 10 meter bungelen. Beneden vond ze nog prachtige rood koraal en een mooie flatworm. De foto’s  zijn te zien op haar website . Hieronder nog een kort filmpje van een mooi schildpad die we tegenkwamen.

Vanwege het grote aantal diepe duiken van Elza en het niet doorgaan van de duik bij de Saoedische grens vanwege militaire oefeningen, hebben we vandaag maar een rustdag ingelast. Wij zijn even op en neer geweest naar Aqaba met de shuttlebus van het Radisson Hotel om geld uit de muur te halen.

Vele ATM’s accepteren onze bankpassen niet maar vlak bij de halte van de shuttlebus zit een bank die dat wel doet. Dit is de Jordan Ahli Bank aan de Hammamat Street. We zijn gelijk teruggegaan want Aqaba is nou niet bepaald een sprookje uit duizend en één nacht.

Het is hier momenteel weer erg warm in Tala bay en de warme wind brengt ook geen verkoeling, dus morgen maar weer het water in. Vrijdag was het hier druk met mensen want voor Moslims is vrijdag de Heilige dag en zijn ze allemaal vrij en komen ze met z’n allen naar het strand.

Bijzondere duiken in de Golf van Aqaba

Power Station AqabaWe hebben er weer twee mooie duikdagen opzitten. Gisteren hebben we als eerste gedoken bij “Power Station” een duikplek ver in het noorden en bijna bij het einde van de Rode Zee in de Golf van Aqaba. Vlakbij kon je Aqaba en Eilat zien liggen.

De Golf van Aqaba is een mooi duikplek, rijk aan hard koraal en veel te zien. Het is combinatie van een wandduik en koraaltuinen. Bij elke duik kom je wel een murene tegen, dus hier geen uitzondering. Ook werden we weer getrakteerd op een schildpad.

‘s Avonds hebben we een nachtduik gemaakt. Dat gaat hier zeer bijzonder. Omdat de grens met Saoedi-Arabië dichtbij is moet dit speciaal worden aangevraagd bij de marine en bij het te water gaan moet een soldaat aanwezig zijn.

Gewapend met lampen gingen we op pad bij het huisrif op zoek naar de creaturen in de nacht. We gingen met hamza mee, onze divemaster en onderwatergids.

Spider CrabHet begon met een hele kleine murene die we eerst aanzagen als een zeeslang. Daarna volgde ontmoetingen met diverse krabbetjes die hun hele appartement op de rug meesleepte maar ook met de kleine spider crabs. Verder zagen we mooie garnalen, squit (sepia) en af en toe verscheen in het schijnsel van je lamp een paar kleine oogjes die je aanstaarden. We vonden ook nog een kleine groepje mooie anemonen.

Vliegende visVandaag was de wind helemaal weggevallen en liep de temperatuur snel op tot zeer warme waarden. De zee was spiegelglad en vele vliegende vissen scheerden over het water. Op de twee duikplekken in de Golf van Aqaba die we vandaag bezochten konden we tot op de bodem kijken tot wel zestien meter diep.

Elza had daarvoor al een duik gemaakt, een hele diepe duik naar een wrak. Ik hou hier niet van maar Elza wilde dit wel eens proberen. Zij is tot 43 meter gekomen maar om decompressie te voorkomen is ze daarna weer langzaam omhoog gaan. De ander duikers zijn tot 52 meter diep gegaan.

Op de terugweg van onze laatste duik zagen we nog een kleine walvishaai aan de oppervlakte verschijnen. Morgen gaan we weer naar het andere wrak, de Cedar Pride en overmorgen staat iets bijzonders op het programma namelijk een duik bij de Saoedi-Arabische grens. Paspoort mee?

Onze eerste onderwater ervaringen in Aqaba

Extra Divers AqabaOnze eerste duikdagen bij Aqaba in Jordanië waren geweldig. Je kunt van de kant duiken op het mooie huisrif vol met hard koraal en veel leven. Elza heeft hier een zwart zeepaardje gevonden.

Alle andere duiken gaan met de boot maar het is nooit ver varen. We duiken hier bij Extra Divers Aqaba , een goede duikschool gelegen vlakbij ons hotel, het Radisson Blu Tala Bay Resort. De duiken zijn zeer relaxed en makkelijk.

Manta Ray Hoogtepunten tot nu toe zijn natuurlijk de vondst van het zeepaardje, een prachtige schildpad en niet te vergeten de Manta Ray  bij de duikplek die Aquarium wordt genoemd. Het zien van een Manta in de Rode Zee is uiterst zeldzaam. Onze divemaster had deze vier jaar gelden voor het laatst gezien.

Een indrukwekkende duik is het bezoek aan het wrak van de Cedar Pride waarbij Elza weer eens het geluk had om aan het einde van de duik een walvishaai te zien.

De Cedar Pride

Cedar Pride Aqaba Dit Libanees geregistreerde vrachtschip werd gebouwd door S. A Juliana Construcciones Gijonesa van Gijon en in 1964 gedoopt als de San Bruno. Haar afmetingen waren 75.5 meter lang en 10.75 meter breed met een diepgang van 5,8 meter.Het schip werd in 1982 omgedoopt tot de Cedar Pride, toen ze werd gekocht door de Cedar Pride Shipping Co Ltd.

De Cedar Pride werd op 2 augustus 1982, in de haven van Aqaba, verwoest door een brand waarbij twee bemanningsleden zijn omgekomen. Het schip werd als verloren beschouwd maar bleef meer dan drie jaar in de haven van Aqaba vóór haar uiteindelijke lot werd beslist.

Op 25 november 1985 werd de Cedar Pride naar een plek gesleept vlak bij Aqaba Beach en opzettelijk tot zinken gebracht als een Scuba Diving attractie en Artificial Reef. De koning van Jordanie, zelf een fervent duiker, had dit opgedragen.

De Cedar Pride kwam bijna perfect te rusten op haar stuurboordzijde op een diepte van 28 meter en is de loop van de jaren uitgegroeid tot een kunstmatig rif met uitzonderlijk mooie zachte koralen.

Met de bovenste stuurboord op slechts 10 meter diep, is een duik hier voor iedere duiker toegankelijk. In het algemeen is de de Cedar Pride nog grotendeels intact. De grote laadruimtes zijn open en makkelijk te verkennen. In één van de laadruimte is zelfs een luchtbel aanwezig die je een aparte duikervaring geeft.

De Bows zijn compleet met dubbele ankerlier en volledig ingetrokken ankers. Er zijn ladders op zowel de bakboord en stuurboord zijde naar beneden naar het hoofddek. De lieren en masten trotseren nog steeds de zwaartekracht. Ook de schroef en het roer zijn makkelijk te ontdekken.

Een prachtige duik die je zeker niet mag missen als je in Aqaba, Jordanie bent. Vandaag hebben we ook nog gedoken in The Japanese Garden. Bijzonder hier is een prachtige koraaltuin dat verhuist is vanuit Saoedi-Arabië  naar deze plaats omdat de oorspronkelijke plek werd omgebouwd tot haven.

Kamelentocht naar de zonsopkomst in Wadi Rum

Na een rustige nacht in ons bedje in de woestijn van Wadi Rum werden vanmorgen  om half zes wakker gemaakt met de kreet “jella jella”. We moesten dus opschieten want de zon kwam bijna op en dat moesten we natuurlijk wel zien.

Kameel rijden Wadi Rum Buiten stond een bedoeïen met vier kamelen op onze te wachten. Nog met slaap in onze oogjes, ongepoetste tandjes, haar in de war en een zanderig gevoel werden we op de kamelen gezet. “Jella jella”, klonk het weer. Een kameel staat op een bijzonder manier op want eerst komt de kont omhoog waardoor je voorover schiet en daarna de voorkant dus je bent gelijk wakker.

Onder het voortdurend roepen van “jella jella” en een paar flinke klappen op de vier kamelenkonten gingen we op pad. Hobbelend over het zand en af een toe in galop als we een heuveltje afgingen kwamen we aan bij een grote open plek met aan weerzijde indrukwekkende rotspartijen.

Kameel rijden Wadi Rum Nog geen tien minuten laten zagen we de zon als een rode vuurbal achter de bergen vandaan komen en in  nog geen twee minuten was hij in volle glorie te zien. We werden er stil van.

Na een half uur genieten gingen we terug naar het grote kamp. Nou hebben kamelen niet veel nodig maar af en toe een snack vinden ze toch wel lekker. Er werd dus flink geduwd om maar als eerste bij een lekkere sappige struik te komen. Het gevolg hiervan was dat we regelmatig met onze benen klem kwamen te zitten tussen twee kamelenlijven, prettig is anders.

Bij aankomst bij het grote kamp, liepen we met onze o-benen (gevolg van kameel rijden) naar binnen en kregen we nog een lekker ontbijtje voorgeschoteld. Daarna was het tijd om afscheid te nemen van de twee andere dames en gingen wij met Abu op weg naar Aqaba.

Stoomtrein Jordanie We waren nog maar net onderweg toen ik een stoomtrein zag staan. Als spoorman wil je dit dus wel even van dichtbij bekijken. Abu reed er heen en we mochten zowaar de trein en de locomotief van binnen bekijken.

Er waren 1e klas rijtuigen met rood pluche en 2e klas rijtuigen met houten bankjes. Nog even gepraat met de “stationschef” en daarna door naar Aqaba.

Voordat je Aqaba binnenkomt heb je nog een een controle waarvan niet echt duidelijk is waar deze voor bedoeld is. De temperatuur was inmiddels al weer gestegen tot ronde de dertig graden. Als je Aqaba binnenrijdt dan zie je aan de linkerkant het Israëlische Eilat liggen en vervolgens de Egyptische kust bij Taba.

Na de incheck  in het luxe Radisson Blu Tala Bay Resort in Aqaba hebben we ons eerste even opgefrist van ons avontuur in de woestijn om daarna naar de duikschool van Extra Divers te gegaan voor het inschrijven en regelen van de duiken voor de volgende dag. Over het hotel en het duiken later meer.

Dit was dus het einde van onze fantastisch mooi rondreis door Jordanië.

Jordanië, officieel het Hasjemitisch Koninkrijk Jordanië, is een land in het Midden-Oosten. Jordanië is gelegen tussen Israël en de Westelijke Jordaanoever in het westen, waar de rivier de Jordaan en de Dode Zee de grens vormen. Verder is het land gelegen naast Syrië in het noorden, Irak in het noordoosten en Saoedi-Arabië in het zuidoosten. Het heeft in het zuiden via de Golf van Akaba toegang tot de Rode Zee. De hoofdstad is Amman.

Onderstaande foto’s zijn gemaakt tijdens onze rondreis door Jordanië in oktober 2012. Tijdens deze reis hebben we dus een bezoek gebracht aan Amman, Jerash, Woestijnkastelen, Petra en Wadi Rum.

[AFG_gallery id=’11’]

Het wonder van Petra zien en daarna in bad

PetraHet hoogtepunt op vrijdag was het bezoek aan Petra. En wat een hoogtepunten hebben we meegemaakt. De entreeprijs voor Petra is hoog maar als je meerdere dagen gaan is het een stuk goedkoper.

  • 1 dag – 50 dinar
  • 2 dagen – 55 dinar
  • 3 dagen – 60 dinar

Petra was de Griekse naam van de hoofdstad van de Nabateeërs. De bloeitijd van de stad is te danken aan de handelsroute voor wierook vanuit Jemen naar Perzië, Syrië en de Griekse en Romeinse rijken.

Petra was voor de verschillende handelsroutes een knooppunt. De belastingopbrengsten van de handelaars maakten de heersers van Petra schatrijk, wat te zien is aan de gebouwen en grafmonumenten.

De Zwitser Jean Louis Burckhardt, vermomd als Indiase handelaar, herontdekte Petra in 1812 voor de westerse wereld. De stad was inmiddels tot een ruïne verworden.

Petra Siq TreasuryHet eerste hoogtepunt is dat Elza en ik op een paard naar de ingang van de Siq zijn gereden. De Siq is de toegangsweg tot Petra en komt uiteindelijk uit bij Al Khazneh “The Treasury”. De kloof is soms maar drie meter breed en de rotswanden reiken tot bijna 200 meter hoogte. Het was de heilige plaats van de Nabateeërs en werd gebruikt door de grote Karavanen.

Al Khazneh “The Treasury” is samen met de Ad Deir “The Monastery” één van de meest indrukwekkende gebouwen in Petra. Ook Ad Deir hebben we bezocht en dit prachtige zandstenen monument is te bereiken via een ruim 800 treden tellende trap. Het volgende hoogtepunt was dat we dit niet lopend hebben gedaan maar…… op een ezel.

Nu is een ezel nogal koppig en gaat vaak zijn eigen weg, nou deze ezels ook! we gingen van links naar rechts, dwars door allerlei groepen mensen maar gelukkig is deze, bijzondere ervaring, helemaal goed gegaan.

Terug zijn we maar gaan lopen want een ezel die naar beneden gaat heeft een behoorlijk snelheid en heeft zichzelf niet helemaal meer onder controle.

Petra Siq Petra was een ongelooflijke ervaring en we zullen dit dan ook nooit vergeten. Het heeft een speciaal plekje in ons hart veroverd.  Je hebt eigenlijk meer dagen nodig om alles te zien maar de hoogtepunten hebben we allemaal kunnen bekijken. De terugreis door de Siq hebben we gedaan in een paard met wagen en ‘s avonds hebben we ons laten verwennen in een Turks Bad. Dat was wel nodig met al dat stof en zand.

Zaterdag gaan we overnachten in de woestijn!

Van Azraq naar Petra

Donderdag zijn we vanuit Azraq vertrokken voor onze volgende bestemming Wadi Musa met als bekendste archeologische bezienswaardigheid Petra.

Heilige pistache boom De avond voor ons vertrek hebben we nog leuk zitten babbelen met de Italianen en Hans, de geoloog. Hans heeft ons via Google Earth een aantal plekken laten zien die heel bijzonder zijn. Één daarvan is een boom, niet zomaar een boom maar een heilige boom. Het is een enorme pistache boom die daar helemaal alleen in de woestijn staat. De omvang is zo groot dat je  vijf man nodig hebt om hem te omarmen.

Madaba Mozaiek Tijdens ons reis naar Wadi Musa hebben we in Madaba de Grieks-orthodoxe kerk bezocht dat bekend staat om de Byzantijnse mozaïeken. De mozaïekvloer van dit negentiende-eeuwse kerkje toont een landkaart van de regio uit de zesde eeuw na Christus. Je ziet er de steden afgebeeld die nu nog steeds bestaan: Jericho, Jeruzalem, Bethlehem.

We vervolgde onze lange reis en gingen naar een hoogte van 1400 meter. Langzamerhand zagen we de temperatuur zakken van 30 naar 23 graden, hetgeen zeer aangenaam was. De woestijn had inmiddels plaats gemaakt voor een groener gedeelte van Jordanië.

Wadi Musa Jordanie Rond vier uur ‘s middags kwamen we aan in Wadi Musa dat vertaalt Vallei van Mozes betekent. Het verhaal gaat dat Mozes tijdens zijn tocht door de vallei een waterbron sloeg in de rotsen voor zijn volgers. Deze bron ” Ain Musa ” is nog steeds te bezoeken. Zijn broer Aaron ligt hier ook in de bergen begraven.

‘s Avonds zijn we nog naar “Petra by Night” geweest. Hierbij loop je bij kaarslicht door de Siq naar  Al Khazneh “The Treasury” dat ook wordt verlicht door kaarslicht. Het is een bijzonder ervaring maar de show viel wat tegen, hier hadden we meer van verwacht. Hier verbleven wij in het in het Candles Hotel Petra . Een goed hotel dat niet ver van de ingang van Petra ligt. Vanuit onze kamer hadden we een prachtig uitzicht op de bergen rond Petra.

Langs de woestijnkastelen in Jordanie

Vanmorgen zijn we vertrokken uit Amman voor onze volgende stop in Azraq, vlakbij de grens met Saoedi-Arabië. Onderweg hebben we drie woestijnkastelen bezocht.

Quseir AmraWoestijnkastelen zijn kastelen, forten in de woestijn waarvan het  merendeel is  gebouwd in de 7e en 8e eeuw in opdracht van de kaliefen van de Omajjaden-dynastie, de eerste islamitische dynastie. De meeste gebouwen liggen langs de oude handelsroutes naar Medina (Saoedi-Arabië) en Koefa (Irak).

Sommigen waren een vesting, anderen dienden als jachtpaviljoen met badhuis of als karavanserai. De mooiste die we bezocht hebben was Quseir Amra een voormalig badhuis dat deel uitmaakte van een jachtslot.

Het gebouw dateert uit de periode 711 – 715 en is gebouwd in opdracht van kalief Walid I.

Quseir AmraHet badhuis is uniek door de 250 goedbewaarde fresco’s welke de binnenmuren versieren. Ze beelden onder meer jachttaferelen uit en naakte badende vrouwen, hetgeen nogal vreemd is in de Islamitische wereld.

Momenteel is een groep Italiaanse dames bezig met de restauratie van de fresco’s. Wij hebben even met ze kunnen praten omdat ze toevallig in Azraq in hetzelfde hotel verblijven als wij.

Ook hebben we hier een Nederlandse geoloog ontmoet met een grote voorliefde voor de woestijn. Hij is hier naartoe komen rijden in zijn landrover en heeft hier vreemde structuren gevonden even ten noorden van Azraq.

Kites AzraqEen Nederlandse archeoloog is nu met de Jordaanse overheid bezig om dit verder te mogen onderzoeken. In dit gebied komen ook reeds eerder ontdekte formaties voor die “Kites” worden genoemd. Kijk maar eens op Flickr

We overnachten hier in de Azraq Lodge, een voormalig Brits militair ziekenhuis, met slechts zestien kamers. We hebben hier vanavond heerlijk gegeten van een maaltijd dat bereid is door Tsjetsjenen.

Het natuurgebied bij Azraq heet nog steeds de Wetlands maar van het water is niet veel meer te zien. Het was een oase voor trekvogels maar de natuurlijke bronnen zijn echter in 1992 opgedroogd en de meeste trekvogels hielden het daarna voor gezien.

Er zijn nog wel wat bronnen kunstmatig aangelegd om zo nog wat trekvogels en toeristen te lokken. Ongeveer tien procent van de Wetlands  is hierdoor hersteld. Zoet water is een enorm probleem in Jordanië. Het land is letterlijk aan het uitdrogen en men is naarstig op zoek naar een oplossing.

Excursie naar Jerash

AbuDinsdag hebben we onze gids voor de tocht door Jordanie ontmoet. Zijn naam is Abu en dat is niet het aapje uit de Aladdin films. Hij heeft met ons de reis doorgenomen en wat tips gegeven.

Daarna zijn we vertrokken om de oude Romeinse stad in Jerash te bekijken. Het verkeer in Amman is enorm chaotisch en lijkt niet gebonden aan enige verkeersregels. Zeker op de vele rotondes geldt het recht van de sterkste en het aantal auto’s met deuken, krassen en andere aandoeningen hebben de overhand.

Na drie kwartier rijden kwamen we aan in Jerash. Onderweg hebben we nog even de situatie omtrent Syrie besproken en de gevolgen voor Jordanië. Op dit moment zijn er aan het het begin van het hoogseizoen vijftig procent minder toeristen en dat heeft hier grote gevolgen, want de meeste inkomsten in Jordanië komen uit het toerisme.

Amerikanen komen al bijna helemaal niet meer en toeristen die wel komen zijn afkomstig uit Europa, met name Nederlanders, Duitsers, Fransen, Italianen en toeristen uit Scandinavië. Wij voelen ons hier erg veilig en op ons gemak in dit politiek stabiele land.

Jerash Hedrian ArchNa een kleine wandeling die ons door de “Hadrian Arch” naar het begin van de historische plaats bracht, kregen we locale gids toegewezen die ons ging rondleiden.

De gids begon zijn verhaal over de tempel van Zeus en daarna liepen we naar het ovaalvormige forum dat zich binnen en dichtbij de zuidelijke stadsmuren bevindt en uitloopt op de cardo maximus, de belangrijkste straat van de stad.

Jerash ForumHet forum is een architectonisch staaltje van vernuft want bij binnenkomst op het forum wordt je automatisch gedwongen om langs de rechterkant richting de cardo maximus te lopen.

Het volgende gebouw was het theater. Ook hier weer, net als in Amman, is de akoestiek fantastisch. Toen wij het theater binnenkwamen stond er net een Italiaan een lied te zingen en op het moment dat ik in het midden ging staan werd ik  aangemoedigd om hetzelfde te doen.

Na de aankondiging dat, als ik ging zingen, het het hele theater zou instorten lieten ze mij verder met rust. Hebben jullie wel eens een Arabier op een doedelzak zien spelen? Wij nu wel en wat klonk dat prachtig in deze omgeving. De man speelde traditionele Engelse doedelzakmuziek en deed dit samen met iemand die op een grote trom sloeg.

Jerash Theater

Tijdens ons bezoek kregen we ook nog prachtige mozaïeken te zien en kregen we uitgebreide informatie over wat ze hier allemaal gevonden hebben. Helaas is er weinig geld voor verder onderzoek, hoewel ze weten dat er nog veel onder de grond ligt.

De rondleiding eindigde na een wandeling door de cardo maximus, waar de resten van oude winkels te zien zijn, de sporen van de karrenwielen in de straat vereeuwigd zijn en de stenen putdeksels van het rioleringssysteem gevonden kunnen worden . Een geweldige ervaring en een excursie die ik iedereen kan aanbevelen.

Eén keer per jaar, in de zomer, vindt hier het Jerash Festival plaats. Theatergezelschappen, dichters, musici uit de hele wereld treden op in de oude theaters van Gerasa zoals vroeger Jerash genoemd werd.