Categoriearchief: Curaçao en Bonaire

Rondje zuid Bonaire

Met de auto door het zuiden van BonaireVanmiddag hebben we de auto gepakt en het zuiden van het eiland verkent. Eerst reden we langs kust waar we veel duikers bezig waren met kantduiken. Ook vonden we een nest van een zeeschildpad dat gemarkeerd was met waarschuwingsborden.

Slavenhuisjes BonaireIn de verte zagen we de piramidevormige heuvels van de zoutwinning op Bonaire. Op twee plaatsen waren slavenhuisjes te zien die gebouwd zijn rond 1850.Bij deze huisjes zijn ook obelisken te zien die vroeger voor navigatie werden gebruikt. Slaven die in de zoutwinning werkten, verbleven in deze slavenhutjes bij de zoutpannen die nauwelijks hoger zijn dan 2 meter.

Even later zijn we gestopt op plek waar veel kitesurfers actief waren, waaronder veel landgenoten. Hier werd ook les gegeven. Uiteraard stond er voor de stoere kitesurfers een eettentje klaar met stevige burgers en gekoelde drankjes.

Lac Bay BonaireVerder naar het zuiden werd de kust en zee steeds ruiger en wilder en helemaal in het zuiden werd het heel spectaculair met de golven die op de kust beukten. We zijn hierna doorgereden naar Lac Bay, een mooie baai, waar veel aan windsurfing werd gedaan. De omgeving is hier prachtig en we hebben de lunch genoten in een leuk surfers restaurant/bar aan het meer.

Op de terugweg naar Kralendijk reden we eerst door een gebied met mangroven en even later vele cactussen. Ook hebben we nog even een bezoek gebracht aan een vlindertuin die erg mooi was.

Nu is het wachten op de barbecue en daarna is het helaas koffers pakken. Zaterdag worden we om kwart voor negen opgehaald voor de transfer naar de luchthaven van Bonaire voor onze vlucht naar Curaçao en daarna naar Amsterdam.

En toen ontwaakte het koraalrif op Bonaire

Koraalrif ontwaakt op BonaireHet zit erop, onze duikvakantie op Bonaire is ten einde. Vanmorgen hebben we onze laatste duik op het huisrif gemaakt bij het Buddy Dive Resort.  Dit was echter wel een bijzondere want we lagen om half zes vanmorgen al in het water. Het was een soort van omgekeerde nachtduik want we gingen, samen met een Amerikaans stel, in het donker naar beneden en langzamerhand werd het koraalrif wakker door het licht van de opkomende zon.  Zo zie je nog heel weinig vis en even later krioelt het van leven om je heen. Een mooie ervaring.

Buddy Dive Resort

Onze laatste bootduiken waren ook zeer mooi en wat hebben we veel prachtige dingen gezien. Het enige vreemde is dat we geen enkele schildpad deze week zijn tegengekomen. Dus dit is dan maar voor de volgende keer, want terugkomen doen we hier zeker. Één van de mooiste uitspraken van de hier aanwezige duikinstructeurs is bij vertrek naar de duikplek is “Let’s go to the office and take good care of it”.

We ook nog graag bij Salt Pier willen duiken maar door werkzaamheden aan deze pier was dit deze week verboden. Wel hebben we tijden een duik op het huisrif van het Buddy Dive Resort een bezoek gebracht aan de koraalkwekerij die door het resort is opgezet en zeer succesvol is. Leuk om te weten is dat hier ook aan freediving wordt gedaan en dat de Braziliaanse wereldrecordhoudster Karol Meyer hier les in geeft. Zij heeft al eens tot een diepte van 121 meter gedoken zonder lucht.

Zeilen met de Aquaspace Bonaire

Aquaspace Bonaire Elke dag vaart hier een prachtig zeilschip voorbij. Iemand van het resort wist mij te vertellen dat dit de Aquaspace is. De Aquaspace is een glasbodemboot dat in 1982 is gebouwd door de architect Jacques Rougerie, die nauw samenwerkte met Jacques Cousteau. De boot deed dienst als Center of Marine Biology Studies en deed onderzoek naar onderwater leven als schildpadden en dolfijnen in de wateren rond het Frans-Caribische eiland Martinique.

Gedurende zeven jaren werkten Cousteau en Rougerie samen aan drie projecten bij de Bahamas, Martinique en de Turks and Caicos eilanden in het noorden van het Caribisch gebied. De huidige kapitein en eigenaar van de Aquaspace, Edwin Sluis, is in 2009 begonnen met het organiseren van zeil en snorkeltrips. Onder Ed’s leiding is de Aquaspace uitgegroeid tot een van de meest populaire toeristische attracties van Bonaire.

Naar de website van Aquaspace Bonaire

Fantastisch duiken op Bonaire

Duiken bij BonaireWe hebben de afgelopen dagen ontzettend mooi gedoken op Bonaire. We hebben diverse malen gedoken bij Klein Bonaire en dit zijn pareltjes van duikplekken. Prachtig, gezond koraal met veel leven. Het zijn allemaal rustige duiken die rond 60 minuten duren. Op dinsdag hadden we een ontmoeting met een Eagle Ray.

Ook hebben we met de boot een nachtduik gemaakt bij Klein Bonaire en dit was werkelijk fantastisch. Hoogtepunt bij deze duik was de ontmoeting met een sepia. Deze was zo dichtbij dat we, met behulp van de lamp, dit dier goed konden bekijken. Het is wel bijzonder dat je hier duiklampen huurt zonder batterijen, deze moet je zelf kopen maar kunnen wel drie nachtduiken meegaan.

Hilma HookerVandaag hebben we ook gedoken op een wrak. Dit was een diepe duik want het scheepswrak van Hilma Hooker ligt 30 meter diep.

In de zomer van 1984 kreeg de Hilma Hooker motorproblemen op zee en werd gesleept naar de haven van Kralendijk, Bonaire gesleept. Aangemeerd aan de Town Pier kwamen de lokale autoriteiten aan boord van het schip voor een inspectie waarbij de kapitein niet in staat was om de juiste papieren te tonen. Bij nadere inspectie werd 11.000 kg marihuana aan boord gevonden.

Omdat het onderzoek maanden duurde werd het schip verwaarloosd en begon ze water te maken. Gevreesd werd dat ze zou zinken bij de belangrijkste haven van het eiland waardoor het zeeverkeer verstoord zou raken. Op 7 september 1984 werd de Hooker versleept naar een ankerplaats. De Hilma Hooker begon echter langzaam vol te lopen met water en om acht over negen rolde ze op haar stuurboord en verdween in twee minuten onder water.

Fluorescerende nachtduikDinsdagavond hebben we een bijzonder nachtduik gemaakt op het huisrif van het Buddy Dive Resort.  We hebben de duik gemaakt met fluorescerende lampen en een een voorzetbril voor de duikmasker. Het koraal ziet hiermee er prachtig uit en lijkt op juwelen. Ook zie je diverse anemonen in een ander licht. Dieren als gloeiwormen worden zichtbaar en dieren als murene krijgen een heel andere kleur. Aan het eind van deze duik zagen we nog een zeeslang die geel oplichtte in het fluorescerende licht.

Nachtduiken op het huisrif  is hier heel populair en het is verbazingwekkend om te zien hoe druk het dan is in het water. Na het duiken gaan we lekker wat eten. Heel fijn is de kan met ijskoud water die bij elke maaltijd op tafel wordt gezet. Dinsdagavond weer barracuda gegeten deze keer als gratin.

Een rustige voorbereiding voor onze reis naar Bonaire

Mambo Beach CuracaoDonderdag hebben we het rustig aan gedaan want vrijdag vliegen we naar Bonaire. Eerst lekker chillen bij het zwembad van onze villa en daarna nog even naar Mambo Beach voor de lunch, relaxen op het strand en daarna als afsluiting een drankje bij Hemingway. Ik heb ook nog even een bezoek gebracht aan het zeeaquarium wat niet veel veranderd was na zeven jaar. Ik heb wel een tijdje bij het dolfijnenbassin gestaan omdat de daar aanwezige dolfijnen nogal flink aan het dollen waren, erg leuk.

‘s Avonds hadden we een afscheid BBQ bij Joris en Samantha en dit werd een hele gezellige avond en zoals elke avond sluiten we de dag af met een verkoelende nachtduik in het zwembad bij onze villa.

Insel AirDe volgende dag hebben we onze spullen bij elkaar gezocht om op weg te gaan naar Bonaire. Nog even relaxen, een beetje zonnen en een duik in het zwembad en daarna op weg naar de Hator luchthaven op Curacao. Huurauto ingeleverd en ingecheckt bij Insel Air, waar ze totaal niet moeilijk deden over de kilo’s meer die we mee hadden.

De vlucht naar Bonaire werd uitgevoerd met een Fokker 50 en na 15 minuten vliegen waren we aangekomen op dit mooie eiland. Onze transfer stond ons op te wachten en weer een kwartier later waren we aangekomen op het Buddy Dive Resort. Ons avontuur op Bonaire kon beginnen.

Gesmoorde geit en Mahi Mahi op Curacao

Woensdag zijn we de dag rustig begonnen. Rond het middaguur zijn Elza, Joris en Samantha gaan duiken en Tamara en ik zijn het stadsleven van Willemstad, de hoofdstad van Curaçao, ingedoken.

Wij werden afgezet aan de kant van de stadswijk Otrabanda en normaal kan je dan via de pontonbrug oversteken naar het andere gedeelte. Dit ging nu echter niet want hij stond open waarschijnlijk vanwege een groot cruiseschip dat hier langs de kant aangemeerd lag. We moesten nu van de veerpont gebruik maken om naar de overkant te komen.

Veerboot Willemstad

Eerst zijn we langs de drijvende markt gelopen wat een beetje tegenviel. Uit mijn herinnering van zeven jaar geleden was het toen veel leuker. Daarna zijn even door de markthal gelopen waar van alles te koop is om vervolgens te gaan eten in “The Old Market”. In deze oude, overdekte markthal hebben diverse restaurantjes zich gevestigd.

The Old Market CuracaoDe eerste de beste dame overrede ons om bij haar te komen eten. Elke dag is er een ander menu maar voor vandaag nam ik gesmoorde geit en Tamara koos de specialiteit van het huis, pompoen pannenkoek. Biertje en een Orangina erbij en smikkelen maar. De gesmoorde geit met gekruide rijst was verrukkelijk en ook de pannenkoek liet zich goed smaken. We moesten in totaal 25 gulden afreken wat neerkomt op ongeveer 12 euro. Ben je in Willemstad dan moet je dit zeker gaan proberen.

Hierna zijn we de stad, met zijn vele gekleurde huizen, doorgelopen om daarna nog even kort door Otrabanda te lopen. Toevallig werd de Emmabrug weer dichtgedraaid en dat is een bezienswaardigheid op zich. In optocht ging ieder de brug op om richting Otrabanda te lopen. Na een kort bezoek aan deze wijk hebben we ook nog even een bezoek gebracht aan het aan zee liggend fort. Hier zijn leuke restaurants en bars te vinden. Je kunt ook nog naar boven om een kijkje te nemen op de muur van het fort. Hier heb je een mooi uitzicht over zee, de Beach Club met strand en een indrukwekkend zwembad en kijk je de PC Hooftstraat van Willemstad in met al zijn dure merken.

‘s Avonds hebben Elza en ik een leuke nachtduik gemaakt in de Jan Thiel Baai. Samen met de dive-master van het Scuba Do duikcentrum hebben we ons bijna een uur lang goed vermaakt onderwater. Na deze duik hadden we best trek en na het ophalen van Tamara zijn we gaan eten in Zanzibar. Elza en Tamara hebben genoten van een pastaschotel en ik van het visgerecht Mahi Mahi. Mahi Mahi is een zeer smakelijke Goudmakreel. Recepten kun je vinden op Allrecipes

Een huwelijk op Blue Bay Curacao

wat ben ik toch trots,
je bent als een briljante rots
met een hart van goud,
een stem die klinkt zo helder als sterren
die ‘s nachts fonkelend aan de hemel staan
en waardoor donkere wolken die soms in het leven ontstaan,
in warm en vrolijk zonlicht overgaan,
mijn dochter, mijn rots, mijn trots, mijn goud,
waarin ik geloof en oneindig van houd

Op dinsdag stond de dag in het teken van het huwelijk tussen onze oudste dochter Samantha en haar Joris. De ceremonie was gepland in de middag maar Elza en zus Tamara, als bruidsmeisje, hadden het van te voren al heel druk om de bruid bij te staan.

Rond vier uur was het mijn beurt om de bruid op te halen. De wedding-planner gaf mij het bruidsboeket in handen en ik moest even wachten voordat ik naar binnen mocht. Eindelijk was het zover en zag ik Samantha voor het eerst in haar bruidsjurk en zij, volgens mij, haar vader in een pak. Woorden schoten tekort, ze zag er adembenemend uit, hier stond mijn prinsesje.

Met de wedding-planner vertrokken wij naar Blue Bay gevolgd door een hippe party bus, zonder ramen, met de bruidegom en bruiloftsgasten. Bij aankomst op Blue Bay hebben we even gewacht totdat Joris met familie en vrienden op het strand waren aangekomen en hun plaats hadden ingenomen.

En toen was het zover, nog de laatste controle op bruidsjurk, make-up en het haar van de bruid door Tamara, en daar gingen vader en dochter gevolgd door Tamara richting strand. Aangemoedigd, gefeliciteerd, wat ben je mooi en met de vraag “weet je het wel zeker?”, door de aanwezige badgasten gingen we langs de waterlijn richting Joris die ons stond op te wachten.

Joris nam Samantha van mij over en met een stevige knuffel en een ferme handruk nam ik afscheid van het bruidspaar. De ceremonie op het strand van Blue Bay zal ik mijn leven lang niet vergeten. De zeer creatieve fotograaf legde intussen alles vast op de gevoelige plaat.

Samantha en Joris

 

Samantha en Joris

Na de ceremonie was er champagne en natuurlijk de bruidstaart. Het was een waar feest om dit samen met een geweldige groep mensen te mogen meemaken. Na enige tijd werd het tijd voor de barbecue. Op het strand, langs de waterlijn, gemarkeerd door olielampjes stond een prachtig gedekte tafel waar we tot ‘s avonds laat heerlijk hebben gegeten onder het genot van een drankje en de muziek van een leuke Curaçaose groep muzikanten.

BBQ op het strand

Aan het einde van de avond kwam de party bus ons weer ophalen in Blue Bay en begeleidt door Caribische muziek keerden wij moe maar met een intens gelukkig gevoel over deze dag, naar huis.

De Mannen

De Vrouwen

Landhuis Jan Kok op Curaçao

In het begin van de achttiende eeuw werd plantage Jan Kok aangelegd op 345 hectaren grond. Na 1832 werd begonnen met de winning van zout uit de baai van Sint Marie en in 1910 produceerde Jan Kok 16000 vaten zout. Rond 1860 waren er meer dan 100 slaven werkzaam op deze zoutplantage. Ook akkerbouw en veeteelt werden op Jan Kok uitgevoerd.

Landhuis Jan Kok en de zoutpannenHet oorspronkelijke landhuis dateerde uit het begin van de achttiende eeuw. In 1784 werd het bijna compleet verwoest door brand, alleen het magasina uit de zeventiende eeuw staat er nu nog. Het huidige landhuis dateert uit circa 1840 en is herbouwd door Carel Zacharius de Haseth. Het ligt hoog op een terras met borstwering waar vanuit je een prachtig uitzicht hebt over de voormalige zoutpannen van Sint Marie, het flamingo reservaat en de landhuizen Hermanus, Rif St. Marie en Sebastiaan.

In 1961  is het huis gerestaureerd met medewerking van architect Alexenko. Landhuis Jan Kok bevindt zich thans in goed onderhouden staat en is mooi ingericht. Sinds 2002 is het de galerij en studio van de bekende Curaçaose kunstenares Nena Sanchez. In 2011 heeft zij een prachtige tuin aangelegd met twee unieke kiosken. De kelder, terrassen en tuin met kiosken kunnen gehuurd worden voor speciale gelegenheden.

Nena SanchezHet werk van Nena Sanchez kenmerkt zich door de vele kleuren, waar je ontzettend vrolijk van wordt. Ze schildert niet allen op doek maar ook op andere materialen zoals tegeltjes, beeldjes, placemats en muismatjes. Sanchez’s motto: kleur is voor de ogen wat muziek voor de oren is. Twee keer per maand geeft zij een workshop in haar open lucht studio onder de naam “Paint to Relax”. Het was een genot om haar kunstwerken te zien. Een muismat, placemats en een tegeltje gaan mee terug naar Nederland.

Meer informatie

Duiken bij Porto Marie en over struisvogels

Playa Porto MarieMaandag hebben we een duik gemaakt bij Porto Marie op een plek die ze “The Valley” noemen. Playa Porto Marie is een strand op Curaçao, gelegen bij de plaats Sint Willibrordus. Op Playa Porto Marie wordt geëxperimenteerd met kunstmatige koraalriffen in een poging om de conditie van het rif te verbeteren. Er zijn enkele honderden kunstmatige koraalblokken geplaatst.

Playa Porto Marie is een strand waar je voor toegang moet betalen. Er is een bar/restaurant aanwezig en een duikschool waar je lucht en lood kunt huren. Veel duikplekken op Curaçao hebben dit niet waardoor je geen andere spullen kan meenemen dan je duikuitrusting. Op deze plaatsen moet je je auto ook niet op slot zetten want die breken ze open op zoek naar spullen. Zelfs slippers en t-shirts zijn niet veilig.

De duik bij Port Marie was mooi en er was veel te zien. Het is dubbel rif dus eigenlijk moet je, om alles te zien, twee duiken maken. Na bijna een uur gedoken te hebben gingen we weer terug naar Caracasbaai.

Meer informatie over Porto Marie

Struisvogelfarm Curacao‘s Middags hebben we een bezoek gebracht aan de struisvogelfarm op Curaçao en dat werd een hele leuke excursie. Er is een restaurant waar ze struisvogel, struisvogel en nog eens struisvogel op het menu hebben staan. Rond dit restaurant vind je ook diverse dieren zoals leguanen, papegaaien en hangbuikzwijntjes.

Na even rondgekeken te hebben ging de tour van start en werden we met z’n allen, na het zien van hele kleine struisvogeltjes, in een jeep geladen. Tijdens deze tour werd ons alles vertelt over struisvogels en over de boerderij die op het eiland de leverancier is van struisvogelvlees. Één struisvogel per week wordt hiervoor geslacht en alles van het dier wordt gebruikt of verwerkt. Het slachtafval gaat naar drie krokodillen die hier op het park leven.

Verder zagen we een kudde schapen op het park die zorgen voor het bijhouden van de vegetatie en er werd een dansje voor ons gedaan door een prachtig mannetje struisvogel. Hierna was het voedertijd en mochten we allemaal even een bak met voer vasthouden die door lange nekken werd leeg geschranst.

Na deze vreetpartij mochten we nog even op een struisvogelei staan om te demonstreren hoe sterk zo’n ei is en daarna gingen we met een glimlach op ons gezicht weer naar huis. ‘s Avonds hebben we gegeten bij Denny’s een American Diner.

Meer informatie op de website van de struisvogelfarm

Een dagje Klein Curaçao

Zondag heeft bijna het hele gezelschap, die gekomen zijn voor het huwelijk van Joris en Samantha,  deelgenomen aan een bezoek van Klein Curacao. Klein Curacao is drie vierkante kilometer groot, gelegen op zo’n 25 kilometer van het zuidoostelijke puntje van Curaçao, twee uur varen vanaf Spanish Water. Het is een kaal rotseilandje, dat als vogelbroedplaats fungeert.

Mermaid Boat TripsHet was vroeg opstaan want om kwart voor zeven vertrekt de boot van Kapitein Cor van Mermaid Boat Trips van de Fisherman’s Pier voor de vaartocht naar Klein Curacao. Eerst varen we langs een mooi stuk kust van Curaçao om vervolgens koers te zetten naar het bounty eiland.

Klein CuracaoDe heenweg zorgt vaak voor vele zeezieken omdat er tegen de golven wordt ingevaren. Het viel echter deze keer mee, een pilletje verricht wonderen. Na bijna twee uur varen was het land in zicht. Bij aankomst kon je kiezen of zwemmend aan land te gaan of in een bootje. Na de installatie van strandstoelen en smeren van zonnebrand werd de bel geluid voor het ontbijt. Grote schalen met broodjes stonden klaar om soldaat te worden gemaakt. Frisdranken, jus d’orange en water zijn de hele dag beschikbaar.

Vuurtoren en wrak op Klein CuracaoEn toen was het tijd om te zonnen, snorkelen en te genieten. Zeven jaar gelden zijn Elza en ik hier ook geweest en ik was nieuwsgierig hoe de vuurtoren en het wrak dat meer dan twintig jaar gelden was aangespoeld er bij lagen. De vuurtoren stond er nog steeds en lijkt niet veel veranderd te zijn, hetzelfde gold voor het wrak.

Wel bijzonder vond ik het om te zien dat het wrak van het zeiljacht, dat net schipbreuk had geleden toen wij het eiland bezochten, zeven jaar geleden, er nog steeds lag. Het was natuurlijk volledig gestript maar het teakhouten dek was nog in goede staat. De foto’s die ik later zal plaatsen van nu en zeven jaar geleden zullen het verschil duidelijk laten zien.

Daarna lekker gerelaxed en gekletst met iedereen totdat de bel opnieuw werd geluid. De BBQ stond klaar. En wat voor één, lekker vlees en heerlijke salades. Het viel bij iedereen goed in de smaak. Daarna weer lekker relaxen en uitbuiken èn de bananenboot. Rond drie uur werd de bel geluid voor de terugreis vanuit Klein Curacao naar het grote Curaçao die een stuk rustiger verliep. Het was een mooie en gezellige dag.

Meer informatie over Mermaid Boat Trips